
Γιάννης Σταύρου, Αγναντεύοντας, λάδι σε καμβά
Μας καθορίζουν / κάτι ασήμαντα / συμβάντα / σαν στίγματα / αόρατα...
Η ανθρώπινη μοίρα σε σύγχρονο ποιητικό λόγο...
Ένας νέος ποιητής...
Σταύρος Αμπελάς
Δεν είμαστε εμείς...
Δεν είμαστε εμείς
οι σκιές μας
πάνω σε ξερολιθιές
που άλλοι πέτρα την πέτρα
σώριασαν
κάτω από έναν ξένο ήλιο
που λίγο λίγο με το φως του
μας ξεθωριάζει.
Σιωπή
Δεν έχει αιτία
αυτή η σιωπή
δεν έχει
Είναι μια λίμνη
που μας περιβάλλει
κι είμαστε βότσαλα
καθισμένα στον πυθμένα της
σκεπασμένα από την λάσπη της.
Μικρά, θαμμένα βότσαλα
που ‘χαν την αυταπάτη
πως μπορούν να την ταράξουν.
Στίγματα
Μας καθορίζουν
κάτι ασήμαντα
συμβάντα
σαν στίγματα
αόρατα
στο μάτι της αιωνιότητας.
Κι εμείς
που θα μπορούσαμε
να μη χαθούμε
έτσι
αναίτια
κι ανώφελα
χανόμαστε
κουβαλώντας τα
σαν αποδείξεις
της αθωότητάς μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου