"Δεν ξέρω πώς θα είναι ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά ξέρω ότι δεν θα μείνει πολύς κόσμος για να δει τον 4ο..."
Άλμπερτ Αϊνστάιν
Θάψτε την καρδιά μου / Εκεί όπου η σκόνη συναντά τη θάλασσα
Αφήστε την ελεύθερη σ’ ένα έρημο μέρος / Όπου ένας άνθρωπος μπορεί ακόμα να είναι ελεύθερος...
.. Κι όταν η καταιγίδα ξεσπάσει / θάψτε την καρδιά μου...
* Αναφορά στο Wounded Knee Creek, στην περιοχή των Ινδιάνων Λακότα. Οι μεταφράσεις των στίχων προέρχονται από το βιβλίο, για το μουσικό συγκρότημα, "THE WATERBOYS'', εκδόσεις Κατσάνος.
Αναρτήθηκε από Χριστίνα Λιναρδάκη
ΠΗΓΗ
http://stigmalogou.blogspot.gr/2016/09/waterboys.html
"Έχουμε δημιουργήσει έναν πολιτισμό, του οποίου τα σημαντικότερα στοιχεία στηρίζονται ουσιαστικά στην επιστήμη και την τεχνολογία. Έχουμε όμως ταυτόχρονα οργανώσει με τέτοιο τρόπο τα πάντα γύρω μας, ώστε σχεδόν κανείς να μην κατανοεί την επιστήμη και την τεχνολογία. Πρόκειται για την ιδανικότερη συνταγή για μια μελλοντική καταστροφή μας! Μπορεί να ξεφεύγουμε λίγο κατά καιρούς, αλλά αργά ή γρήγορα ένα εύφλεκτο μίγμα άγνοιας και δύναμης θα εκραγεί ακριβώς μπροστά στα μάτια μας[..] Φοβάμαι ότι καθώς πλησιαζει το τελος της χιλιετηρίδας, η ψευδο-επιστήμη και η δεισιδαιμονία θα φαίνονται χρόνο με το χρόνο πιο δελεαστικές· το τραγούδι του ανορθολογισμού των σειρήνων πιο εύηχο και ελκυστικο[..]Η φλόγα του κεριού εξασθενεί. Το λιγοστό φως τρεμοσβήνει. ι. Οι δαίμονες ξυπνούν.."
Carl Sagan (1934-1996)
Στοιχειωμένος κόσμος. Επιστήμη: Κερί μες στο σκοτάδι, 1995.
Nα μου χτύπαγες τη πόρτα,
Και να μου έλεγες εγώ είμαι,
Μαντεψε τι σου φέρνω,
Και να μου έφερνες εσένα...
Boris Vian
Berceuse pour les Ours qui ne sont pas la
Θα ήθελα να ήσουν εκεί,
Nα μου χτύπαγες τη πόρτα,
Και να μου έλεγες εγώ είμαι,
Μαντεψε τι σου φέρνω,
Και να μου έφερνες εσένα...
Είναι Κυριακή, είναι 8 η ώρα
Και δεν θέλω να βγω
και βαριέμαι μέχρι θανάτου
Γι' αυτό σου γράφω άγγελέ μου
Ένα κυριακάτικο τραγούδι
Ένα τραγούδι όχι πολύ αστείο
αλλά θα του προσθέσουμε
έναν υπέροχο στίχο την Τρίτη βράδυ
Έλα και κοιμήσου στον ώμο μου
Και δεν θα κοιμηθούμε.
"Αυτό που πολλοί άνθρωποι αποκαλούν αγάπη συνίσταται σε επιλογή μιας γυναίκας και σε γάμο... Σαν να μπορούσες να επιλέξεις τον έρωτα, σαν να μην ήταν κεραυνός που σου σπάει τα κόκαλα και σε αφήνει ξαπλωμένο στη μέση της αυλής... Δεν μπορείς να επιλέξεις Βεατρίκη, δεν μπορείς να επιλέξεις Ιουλιέτα. που θα μουλιάσει τα κόκαλά σου στην έξοδο από μια συναυλία."
*
"Lo que mucha gente llama amar consiste en elegir una mujer y casarse con ella... Como si se pudiera elegir en el amor, como si no fuera un rayo que te parte los huesos y te deja estaqueado en la mitad del patio... A Beatriz no se la elige, a Julieta no se la elige. Vos no elegís la lluvia que te va a calar hasta los huesos cuando salís de un concierto."
Julio Cortázar
.. Όσο πλησιάζουμε τον θάνατο, τόσο περισσότερο στρέφουμε το βλέμμα μας στη γη. Όχι γενικά στη γη, αλλά σε κείνο ακριβώς το ασήμαντο αλλά τόσο αγαπημένο, τόσο νοσταλγημένο κομμάτι γης όπου περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια. Και που παραμένει προφυλαγμένο στη μνήμη, γιατί εκεί ξεκίνησε η σκληρή μαθητεία. Με θλίψη ξαναφέρνω στο μυαλό μου αυτό το απώτατο και μακρυνό σύμπαν, το συμπυκνωμένο τώρα σ΄ένα πρόσωπο, μια μικρή πλατεία, ένα δρόμο...
Ερνέστο Σάμπατο, Πριν το Τέλος (απόσπασμα)
(μετ. Αγγελική Βασιλάκου)
Κι αν τουρουφλίζεται στον ήλιο αυτός ο κάμπος
θα γίνω δροσερός καρπός λουλούδι απόβραδο
βλασταίνοντας τα παιδικά σου μάτια
Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου
Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο
Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο η καρδιά μου ειναι
κόκκινο τούβλο και υλικό για οικοδομές
σα φυσαρμόνικα μέσα στην κατεδάφιση
Κι αν τουρουφλίζεται στον ήλιο αυτός ο κάμπος
θα γίνω δροσερός καρπός λουλούδι απόβραδο
βλασταίνοντας τα παιδικά σου μάτια
Κι αν βρέχει στο μικρό σταθμό θα σέρνω
τη μουσική μέσα στα χαλάσματα
σαν ξοδεμένο φως στο νεροχύτη
Αυτός ο δρυς εδώ κοντά μου είναι τ’ αγαπημένο στέκι
Της γαλάζιας κίσσας που τιτιβίζει, τιτιβίζει ολημερίς.
Και γιατί όχι; αφού ακόμη κι η σκόνη μου γελάει
Καθώς συλλογιέται τ΄ αστείο εκείνο πράγμα που λέγεται ζωή.
*
This oak tree near me is the favorite haunt
Of blue jays chattering, chattering all the day.
And why not? for my very dust is laughing
For thinking of the humorous thing called life.
Εντγκαρ Λη Μαστερς, Η ανθολογία του Σπουν Ριβερ
"Διδάξτε και εξασκήστε τη γλώσσα στις πιο ποικίλες μορφές της, ακόμα κι αν φαίνεται περίπλοκη, ειδικά αν είναι περίπλοκη. Γιατί σε αυτήν την προσπάθεια είναι η ελευθερία. Αυτοί που εξηγούν συνεχώς ότι είναι απαραίτητο να απλοποιηθεί η ορθογραφία, να εξαγνιστεί η γλώσσα από τα «ελαττώματα», να καταργηθούν τα γένη, οι χρόνοι, οι αποχρώσεις, όλα όσα δημιουργούν πολυπλοκότητα, είναι οι τυμβωρύχοι του ανθρώπινου πνεύματος. Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς απαιτήσεις. Δεν υπάρχει ομορφιά χωρίς τη σκέψη της ομορφιάς" Christophe Clavé
"Η σταδιακή εξαφάνιση των χρόνων (υποτακτική, αόριστος, παρατατικός, σύνθετοι τύποι μέλλοντα κ.λπ.) δημιουργούν μια σκέψη του παρόντος, περιορισμένη στη στιγμή, ανίκανη για προβολές στο χρόνο.Η γενίκευση της οικειότητας, η εξαφάνιση των κεφαλαίων γραμμάτων και των σημείων στίξης είναι όλα θανατηφόρα χτυπήματα στη λεπτότητα της έκφρασης της όμορφης γαλλικής μας γλώσσας.
"Ελευθερία είναι να μην επιλέγει κανείς μεταξύ μαύρου και άσπρου, αλλά να αποκηρύσσει τέτοιες προδιαγεγραμμένες επιλογές. "
Theodor W. Adorno
Επιλέγω να σε αγαπώ σιωπηλά...
Γιατί στη σιωπή δεν βρίσκω καμία απόρριψη.
Επιλέγω να σ' αγαπώ στη μοναξιά...
Γιατί στη μοναξιά, κανείς δεν ανήκει σε σένα παρά μόνο εγώ.
Επιλέγω να σε αγαπώ από μακριά....
γιατί η απόσταση με προστατεύει από τον πόνο.
Επιλέγω να σε φιλήσω στον άνεμο...
Γιατί ο άνεμος είναι πιο απαλός από τα χείλη μου.
Επιλέγω να σε κρατώ στα όνειρά μου
Γιατί στα όνειρά μου, δεν έχεις τέλος.
Djalal-Ad-Din-Rumi, Πέρσης ποιητής (1207-1273)
"Είμαστε μοναχικά πλάσματα τελικά;
Το σκέφτομαι αυτό καμιά φορά όταν βλέπω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα που φτάνει στα πέναλτι.Για δύο ώρες αγωνίζονται δυο ομάδες και μετά έρχεται η ώρα των πέναλτι και βλέπεις ξαφνικά έναν παίκτη μόνο του.Είναι αληθινά τρομοκρατημένος όσο ετοιμάζεται να εκτελέσει το πέναλτι,σκέφτεται ότι ίσως αστοχήσει,ότι θα αποτύχει να κάνει κάτι που ακόμα κι ένα παιδί ίσως κατάφερνε,εκατομμύρια άνθρωποι θα τον δουν να απογοητεύει την ομάδα του.Είναι εντελώς μόνος του.
Όπως κάποιος που είναι άρρωστος,όπως μια γυναίκα την στιγμή που γεννά,όπως κάποιος που παθαίνει ανακοπή καρδιάς,υπάρχουν πολλές στιγμές στην ζωή μας,μικρές ή μεγάλες,που μας θυμίζουν ότι μπορεί να ζούμε σε οικογένειες,σε κοινότητες,σε σύνολα,αλλά τελικά το κάνουμε για να μπορέσουμε να ξεχάσουμε ότι είμαστε μόνοι μας.Υπάρχει κάτι στην ιδιαίτερη φύση μας που μας καθιστά μόνους και πάντα θα υπάρχει ένα πέναλτι που θα πρέπει να εκτελέσουμε".
Καζούο Ισιγκούρο
"Η γυναίκα είναι το πλάσμα που προβάλλει τη μέγιστη σκιά ή το μέγιστο φως στα όνειρά μας. Η γυναίκα είναι μοιραία, υποβλητική. Ζει μια άλλη ζωή από την ίδια τη δική της. Ζει πνευματικά στις φαντασίες που κατατρέχει και που γονιμοποιεί." Σαρλ Μπωντλαίρ, Τεχνητοί παράδεισοι
*
"La femme est l'être qui projette la plus grande ombre ou la plus grande lumière dans nos rêves. La femme est fatalement suggestive; elle vit d'une autre vie que la sienne propre; elle vit spirituellement dans les imaginations qu'elle hante et qu'elle féconde." Charles Baudelaire, Les Paradis artificiels
"Χαμογέλασε με κατανόηση - κάτι περισσότερο από κατανόηση. Ήταν ένα από αυτά τα μοναδικά χαμόγελα με ποιότητα αιώνιας διαβεβαίωσης, που συναντάς τέσσερις ή πέντε φορές στη ζωή. Αντιμετώπιζε - ή φαινόταν να αντιμετωπίζει - ολόκληρο τον εξωτερικό κόσμο για μια στιγμή, και στη συνέχεια επικεντρώθηκε σε εσάς με μια ακαταμάχητη προκατάληψη υπέρ σας.
Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ"
*
"He smiled understandingly — much more than understandingly. It was one of those rare smiles with a quality of eternal reassurance in it, that you may come across four or five times in life. It faced — or seemed to face — the whole external world for an instant, and then concentrated on you with an irresistible prejudice in your favor.
Francis Scott Fitzgerald"
