Κι αν γύρω σου όλα τσακιστήκαν...
Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη με φεγγάριΓεβγένι Γεφτουσένκο
Ευπρεπώς (1975)
Με ευπρέπεια. Το σπουδαιότερο: ευπρεπώς
Τους καιρούς όλους να δέχεσαι
Όταν η εποχή βαλτώνει
Ή ως τον πάτο αναταράζεται.
Ευπρεπώς, το σπουδαιότερο, ευπρεπώς
Έτσι που όσοι τα αγαθά μοιράζουν
Να μην σε οδηγήσουνε στον στάβλο
Και σου βουλώσουν με άχυρα το στόμα.
Φόβος για τους καιρούς – κατάπτωση.
Την ψυχή σου μην ξοδεύεις στον φόβο
Παρά για την απώλεια προετοιμάσου
Για ότι τρέμεις μην το χάσεις.
Κι αν γύρω σου όλα τσακιστήκαν
Τόσο που δεν μπορούσες να προβλέψεις
Σκέψου εκείνο το ελάχιστο:
«κι αυτό θα πρέπει να το αντέξω…»
(Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου)


