Στους σκοτεινούς διαδρόμους...

μια μικρή αγριελιά
έτρεμε ανεπαίσθητα
κάτω απ' τον ήλιο...

Γιάννης Σταύρου, Ελαιώνας στην Αττική, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη
Κνωσός

Οι εφιαλτικοί διάδρομοι
ο άδειος θρόνος
οι τοιχογραφίες
με την επίφαση της αλήθειας.
Έξω, δίπλα στους ιερούς αποθέτες
μια μικρή αγριελιά
έτρεμε ανεπαίσθητα
κάτω απ' τον ήλιο.

Εάλω
III

Στους σκοτεινούς διαδρόμους
του εγκεφάλου μου
δεν ξανακούστηκε τίποτα
εκτός από το κέρας της Αμάλθειας
που ράγισε, με αποτέλεσμα
να κατακλύσουνε, μανούλα μου
έντομα δηλητηριώδη κι ερπετά
τα διαμερίσματα του εγκεφάλου μου
αθόρυβα κι αμετάκλητα.

Χάρτινη είναι η ζωή μας...

Βράχια –
δυο κίτρινοι θάμνοι
ένας κάκτος-λόγχη
ένα καμπαναριό.
Βράχια –

Γιάννης Σταύρου, Τοπίο Ύδρας, λάδι σε καμβά

Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη
Διαδρομή

Κατά μήκος του δρόμου
φυτέψανε λεύκες κι ακακίες
μικρές σαν παιχνίδια.
Στο βάθος, το ξερονήσι
προβάλλει ράχη
κήτους προϊστορικού.
Ένα πουλί ζυγίζεται
μ' ακίνητα φτερά.
Χάρτινη
είναι
η ζωή μας
είναι
χάρτινη.

Δελφοί

Κάποτε αναρωτιόμουνα
πώς ο Ηνίοχος των Δελφών
δεν είναι διόλου απελπισμένος
που δεν είναι καν ηνίοχος.
Τώρα νιώθω ό,τι ο γλύπτης
ερήμην του τυράννου
του Γέλαντα και των Συρακουσών
είχε διαβλέψει:
πως η ζωή είναι εντελώς απλή∙
δεν είναι παρά ο θάνατος
που ελλοχεύει.

Ύδρα

Βράχια –
δυο κίτρινοι θάμνοι
ένας κάκτος-λόγχη
ένα καμπαναριό.
Βράχια –
δυο λουλακιά παντζούρια
μια βλοσυρή προτομή
ένας τοίχος λευκός
το μεσημέρι.
Βράχια –
μια σειρά κανόνια
δυο κατσιασμένα πεύκα
η ασβεστωμένη ράχη
μιας άσκοπης μάντρας.
Βράχια –
ένα αμέτοχο φεγγάρι
ένα Night Club
ένας γκρεμισμένος μύλος
κι εσύ
που μου κρατούσες το χέρι
γιατί έτσι συνηθίζεται.