t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Με αφορμή την 25η Μαρτίου


Νικόλαος Γύζης, Κρυφό Σχολειό, λάδι σε καμβά

Yπέταξαν την πατρίδα στον ζυγό εξωφρενικού χρέους, μόνο για να συντηρούν το πελατειακό κράτος της ρεμούλας, της μανιασμένης ψηφοθηρίας, της ασύδοτης αδικίας και λωποδυσίας. Tιμούν δήθεν τους αγώνες για ελευθερία οι αυτουργοί ομολογημένης απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας.

Χρήστος Γιανναράς

Εκλογίκευση της επετείου και της ψήφου

(δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26-3-2012)

Γιατί συνεχίζουν οι κυβερνήσεις του Eλλαδιστάν να εορτάζουν «εθνικές επετείους»; Γιατί οι παρελάσεις, οι δοξολογίες, τα κενορρήμονα διαγγέλματα; Tα δύο κόμματα, που κυβερνούν από το ’74 ώς σήμερα τη χώρα, έχουν περίτρανα αποδείξει την περιφρόνηση και τη χλεύη τους για όλα, μα όλα όσα συμβολίζουν ή θυμίζουν η 25η Mαρτίου και η 28η Oκτωβρίου. Ψέματα;

Tην ελευθερία, για την οποία τότε, στα γεγονότα που τιμώνται με τις επετείους, δεκάδες χιλιάδων Eλλήνων θυσίασαν όχι εισοδήματα ή δικαιώματα αλλά τη ζωή τους, αυτή την ελευθερία τη βγαλμένη, κυριολεκτικά, από τα κόκαλα των Eλλήνων τα ιερά, την πούλησαν, ωμά και χυδαία, οι πολιτικοί στους διεθνείς τοκογλύφους. Yπέταξαν την πατρίδα στον ζυγό εξωφρενικού χρέους, μόνο για να συντηρούν το πελατειακό κράτος της ρεμούλας, της μανιασμένης ψηφοθηρίας, της ασύδοτης αδικίας και λωποδυσίας. Tιμούν δήθεν τους αγώνες για ελευθερία οι αυτουργοί ομολογημένης απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας. Aυτοί που αλυσόδεσαν χεροπόδαρα παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα και τρισέγγονα σε σκλαβιά ανυπόφορη τερατώδους δανεισμού, καταδίκη λιμοκτονίας, ατίμωσης στο διηνεκές του ελληνικού ονόματος.

Ποια διάσωση της ελληνικότητας να γιορτάσουν σε εθνικές επετείους τα κόμματα που μεθοδικά και προμελετημένα αφελλήνισαν τον λαό επί τριάντα οχτώ ολόκληρα χρόνια; Bίαια και αυθαίρετα, ερήμην του λαού, έσπασαν τη συνέχεια δύο χιλιάδων χρόνων ελληνικής γραφής επιβάλλοντας το μονοτονικό σύστημα, κατάργησαν ή αχρήστευσαν ετσιθελικά τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στα σχολειά. Kαι μόνο με τα δύο αυτά εν ψυχρώ εγκλήματα απέκοψαν τον Eλληνα από την ενιαία γλωσσική του παράδοση, κάτι που δεν είχαν κατορθώσει ούτε τα τετρακόσια χρόνια της σκλαβιάς στους Tούρκους ούτε το ξερίζωμα από πανάρχαιες κοιτίδες του Mικρασιατικού, Ποντιακού και της Aνατολικής Pωμυλίας Eλληνισμού. Σήμερα ο πληθυσμός της Eλλάδας, ο κάτω των σαράντα ετών, δεν καταλαβαίνει να διαβάσει ούτε καν τον Pοΐδη ή τον Παπαδιαμάντη, και η αττική διάλεκτος ή η ποίηση της εκκλησιαστικής λατρείας τού είναι ξένη γλώσσα. Πρόκειται για πολιτισμικό εξανδραποδισμό, που οι αυτουργοί του κυκλοφορούν αδίκαστοι και ατιμώρητοι στην πασαρέλα της δημοσιότητας. Kαι ζητάνε την ψήφο μας, για να συνεχίσουν το πρακτοριλίκι συμφερόντων και σκοταδισμού.

Aυτοί είναι που στήνονται καμαρωτοί στις εξέδρες, για να αποτίσει στα πρόσωπά τους η νεολαία, μαθητιώσα και στρατευμένη, τιμή και σεβασμό για την πατρίδα, τους αγώνες της και τα θυσιασμένα παιδιά της – να εισπράξουν τον σεβασμό και την τιμή αυτοί, που έκαναν ό,τι πιο δόλιο μπορούσαν για να αφανιστεί η ιστορική συνείδηση, το φρόνημα των Eλλήνων. Aπάλειψαν από τα σχολικά βιβλία, στα κρίσιμα πρώτα χρόνια του Δημοτικού, ακόμα και τα ονόματα των ηρώων αγωνιστών της ελευθερίας. Xλεύασαν και συκοφάντησαν την πολιτισμική αντίσταση των Eλλήνων στον εξισλαμισμό τους την αποτυπωμένη συμβολικά στο «Kρυφό Σχολειό». Προπαγάνδισαν τον ραγιαδισμό, την υποταγή στις ντιρεχτίβες για «συμφιλίωση με τους γείτονες» αποκαλώντας το φριχτό μακέλεμα του Mικρασιατικού Eλληνισμού «στριμωξίδι» στην παραλία της πυρπολούμενης Σμύρνης. Yποχρέωσαν τα Eλληνόπουλα να ξεκινάνε τη μελέτη της Iστορίας με το δόγμα που πρότασσε το βιβλίο τους ότι «η οικονομία κινεί την Iστορία» – την κινεί ο μπεζαχτάς, οι παντοδύναμες αγορές.

Ξερίζωσαν μεθοδικά τα ζωτικά ριζώματα της ελληνικότητας από την ψυχή του Eλληνα. Aλλά συνέχισαν το ρεσιτάλ υποκρισίας, παρελάσεις και διαγγέλματα στις «εθνικές επετείους». Δεν είναι λοιπόν παρανοϊκό να μας μιλάνε πάλι σήμερα για «σωτηρία» της χώρας οι χαλασοχώρηδες υποκριτές;

Συνέχεια
:
http://yannaras.gr/

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

δε ξέρουνε πως είμαστε ό,τι μπορούμε να είμαστε...


Γιάννης Σταύρου, Πορτρέτο του Γ. Σεφέρη, μικτή τεχνική

Κύριε, όχι μ' αυτούς.
Ας γίνει αλλιώς το θέλημά Σου...

Γεώργιος Σεφέρης

Υστερόγραφο

Αλλά έχουν μάτια κάτασπρα χωρίς ματόκλαδα
και τα χέρια τους είναι λιγνά σαν τα καλάμια.

Κύριε, όχι μ' αυτούς. Γνώρισα
τη φωνή των παιδιών την αυγή
πάνω σε πράσινες πλαγιές ροβολώντας
χαρούμενα σα μέλισσες και σαν
τις πεταλούδες με τόσα χρώματα.
Κύριε όχι μ' αυτούς, η φωνή τους
δε βγαίνει καν από το στόμα τους.
Στέκεται κει κολλημένα σε κίτρινα δόντια.

Δική σου η θάλασσα κι ο αγέρας
μ' ένα άστρο κρεμασμένο στο στερέωμα,
Κύριε, δε ξέρουνε πως είμαστε
ό,τι μπορούμε να είμαστε
γιατρεύοντας τις πληγές μας με τα βότανα
που βρίσκουμε πάνω σε πράσινες πλαγιές
όχι άλλες, τούτες τις πλαγιές κοντά μας,
πως ανασαίνουμε όπως μπορούμε ν' ανασαίνουμε
με μια μικρούλα δέηση κάθε πρωί
που βρίσκει τ' ακρογιάλι ταξιδεύοντας
στα χάσματα της μνήμης.

Κύριε, όχι μ' αυτούς.
Ας γίνει αλλιώς το θέλημά Σου.

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Να ξεχάσετε τις ιδιωτικές σας στενοχώριες και να προσπαθήσετε να σώσετε την πόλη,,,


Θουκυδίδης (460-398 πΧ)

Θουκυδίδης - Ιστορία

Όταν κανείς βρεθεί στην ανάγκη που βρεθήκαμε εμείς, είτε να υποταχθεί δηλαδή και να υποχωρήσει αμέσως στις ξένες διαταγές, είτε να εκτεθεί στον κίνδυνο του πολέμου για να διασώσει την ανεξαρτησία του, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, αποφεύγοντας τον κίνδυνο, είναι κατά πολύ πιο αξιοκατάκριτος, από εκείνον που τον αντιμετωπίζει. Οφείλετε λοιπόν να ξεχάσετε τις ιδιωτικές σας στενοχώριες και να προσπαθήσετε να σώσετε την πόλη. (Θουκυδίδου Ιστορία, B61)

Να είσαστε βέβαιοι ότι η ελευθερία, εάν την υπερασπισθούμε και τη σώσουμε, θα μας βοηθήσει να ανακτήσουμε εύκολα τα χαμένα – ενώ, εάν κανείς υποταχθεί στην ξένη κυριαρχία, συνήθως δεν θα διατηρήσει όλα όσα έχει προηγουμένως αποκτήσει. Είναι δε αισχρότερο να επιτρέψει κανείς να του αφαιρέσουν ότι έχει, παρά να αποτύχει επιδιώκοντας να αποκτήσει κάτι. Καθήκον σας είναι να αντιμετωπίσετε τους εχθρούς όχι μόνο με αυτοπεποίθηση, αλλά με καταφρόνηση τους. Ο λόγος είναι ότι και ο δειλός, ακόμη και ο τυχερός ανόητος, μπορούν να έχουν αλαζονική πεποίθηση στους εαυτούς τους – ενώ καταφρόνηση μπορεί να έχει μόνο εκείνος, του οποίου η πεποίθηση της υπεροχής του απέναντι στους άλλους είναι τεκμηριωμένη, όπως συμβαίνει με εσάς τους Έλληνες. (Θουκυδίδου Ιστορία, B62)

Πηγή:
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2535.aspx

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

πως είσαι η ζωή κι είσαι το τίποτα....

O θάνατος θα ‘ρθει και θα ‘χει τα μάτια σου

Τσέζαρε Παβέζε

O θάνατος θα ‘ρθει και θα ‘χει τα μάτια σου

αυτός ο θάνατος που μας συντροφεύει

απ’ το πρωί ως το βράδυ, άγρυπνος,

κρυφός, σαν μια παλιά τύψη

ή μια παράλογη συνήθεια. Τα μάτια σου

θα ‘ναι μια άδεια λέξη.

Κραυγή που έσβησε, σιωπή.

Έτσι τα βλέπεις κάθε πρωινό

όταν μονάχη σκύβεις

στον καθρέφτη. Ω, αγαπημένη ελπίδα,

αυτή τη μέρα θα μάθουμε και εμείς

πως είσαι η ζωή κι είσαι το τίποτα.


Για όλους ο θάνατος έχει ένα βλέμμα

O θάνατος θα ‘ρθει και θα ‘χει τα μάτια σου

Θα’ ναι σαν ν’ αφήνεις μια συνήθεια,

σαν ν’ αντικρίζεις μέσα στον καθρέφτη

να αναδύεται ένα πρόσωπο νεκρό,

σαν ν’ ακούς ένα κλεισμένο στόμα.

Θα κατέβουμε στην άβυσσο βουβοί.

(μετάφραση: Σωτήρης Τριβιζάς)

* Γιάννης Σταύρου, Πορτρέτο νέας γυναίκας, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Καλό μήνα

Παρά τη βαρυχειμωνιά και τις θύελλες, επιμένουν ν' ανθίζουν...