t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

τιμητική εκδήλωση για τον Μάνο Γ. Μπίρη

τιμητική εκδήλωση 
για τον Μάνο Γ. Μπίρη
Βιβλιοπωλείο Εκδοτικού Οίκου ΜΕΛΙΣΣΑ 
(Σκουφά 58 & Σίνα)
Δευτέρα 8 Μαΐου 2017, 7:30 μμ
Ο Εκδοτικός Οίκος ΜΕΛΙΣΣΑ σας προσκαλεί σε εκδήλωση προς τιμήν του αρχιτέκτονα Μάνου Μπίρη, ομότιμου καθηγητή ΕΜΠ.

Οι εισηγητές της εκδήλωσης θα μας παρουσιάσουν την προσωπικότητα και το έργο του, αναφερόμενοι σε ζητήματα και πτυχές, που ο κάθενας τους γνωρίζει λόγω της σχέσης του με τον τιμώμενο.
Ε ι σ η γ η τ έ ς

Βασίλης Δωροβίνης, νομικός, Νίκος Καλογεράς, αρχιτέκτονας, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, Βασίλης Κολώνας, αρχιτέκτονας, καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μανόλης Κορρές, αρχιτέκτονας, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, Γιώργος Σαρηγιάννης, αρχιτέκτονας, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ,
Συντονισμός εκδήλωσης Δημήτρης Φιλιππίδης, αρχιτέκτονας, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ
https://yannisstavrou.blogspot.com 
https://yannisstavrou.blogspot.com 

https://yannisstavrou.blogspot.com

Εκδοτικός Οίκος ΜΕΛΙΣΣΑ
Σκουφά 58 & Σίνα
10680 Αθήνα
T. 210 3611692, F. 210 3600865
www.melissabooks.com

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Τύχη μη πίστευε...

Η γλώσσα σου μη προτρεχέτω του νου...

https://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Το μήλο της γνώσης, λάδι σε καμβά

Χίλων ο Λακεδαιμόνιος 
(6ος π.Χ. αιών)
Αποφθέγματα

Χρόνου φείδου.

Μη απειλείν ουδενί. Γυναικώδες γαρ.

Τύχη μη πίστευε.

Μαντικήν μη εχθαίρει.
μην απορρίπτεις την προφητική δύναμη

Λέγοντα μη κινείν την χείρα, μανικόν γαρ.
(όταν μιλάς μην χειρονομείς, διότι δείχνει ταραχή)

Η γλώσσα σου μη προτρεχέτω του νου.

Επί δείπνα των φίλων βραδέως πορεύου, επί δε τας ατυχίας ταχέως.

Ισχυρόν όντα πράον είναι, όπως οι πλησίον αιδώνται μάλλον ή φοβώνται.
(ο ισχυρός πρέπει να είναι πράος, ώστε περισσότερο να τον ντρέπονται παρά να τον φοβούνται)

Ον τεθνηκότα μη κακολογείν.

Θυμού κράτει.

Τι εστί πλούτος; Θησαυρός κακών, εφόδιον ατυχημάτων, χορηγία πονηρίας.

Τω δυστυχούντι μη επιγέλα.

Τον άρχοντα χρήναι μηδέν φρονείν θνητόν, αλλά πάντ' αθάνατα.
(ο ηγέτης δεν πρέπει να θεωρεί τίποτε προσωρινό, αλλά τα πάντα αθάνατα)

Γλώσσης κρατάν και μάλιστα εν συμποσίω.

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

ένας ταξιδιώτης...

Ίταλο Καλβίνο
Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης
(απόσπασμα)

…Ήδη στη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου εντόπισες το εξώφυλλο με τον τίτλο που ζητούσες. Ακολουθώντας αυτό το οπτικό χνάρι, προχώρησες στο μαγαζί μέσα από το πυκνό δίχτυ των Βιβλίων Που Δεν Έχεις Διαβάσει και που σε κοιτάζουν συνοφρυωμένα από τους πάγκους και τα ράφια, προσπαθώντας να σε φοβίσουν. 

Εσύ, όμως, ξέρεις πως δεν πρέπει να εντυπωσιαστείς, πως ανάμεσά τους είναι παραταγμένα στη σειρά τα Βιβλία Που Δεν Είναι Ανάγκη Να Διαβάσεις, τα Βιβλία Που Φτιάχτηκαν Για Άλλες Χρήσεις Και Όχι Για Να Διαβαστούν, τα Βιβλία Που Ήδη Διάβασες Χωρίς Να Κάνεις Τον Κόπο Να Τα Ανοίξεις Γιατί Ανήκουν Στην Κατηγορία Των Ήδη Διαβασμένων Πριν Ακόμα Γραφούν. Κι έτσι ξεπερνάς το πρώτο τείχος των επάλξεων. Τώρα σου επιτίθεται η στρατιά των Βιβλίων Που Αν Μπορούσες Να Ζήσεις Περισσότερες Ζωές Θα Διάβαζες Ευχαρίστως Αλλά Δυστυχώς Οι Μέρες Που Σου Απομένουν Να Ζήσεις Είναι Αυτές Που Είναι. Με μια γρήγορη κίνηση τα προσπερνάς και φτάνεις στις φάλαγγες των Βιβλίων Που Έχεις Πρόθεση Να Διαβάσεις Αλλά Πρώτα Έχουν Σειρά Κάποια Άλλα, των Βιβλίων Που Είναι Πολύ Ακριβά Και Που Μπορείς Να Περιμένεις Να Αγοράσεις Μισοτιμής, των Βιβλίων Που Επίσης Περιμένεις Να Αγοράσεις Όταν Θα Επανεκδοθούν Στις Οικονομικές Σειρές, των Βιβλίων Που Μπορείς Να Ζητήσεις Από Κάποιον Να Σου Δανείσει, των Βιβλίων Που Όλοι Πια Έχουν Διαβάσει Και Άρα Είναι Σαν Να Τα Έχεις Διαβάσει Κι Εσύ. Αποκρούοντας όλες αυτές τις εφόδους, φτάνεις κάτω από τους πύργους του οχυρού, όπου αντιστέκονται

https://yannistavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Καφές και βιβλία, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

τα Βιβλία Που Εδώ Και Πολύ Καιρό Έχεις Στο Πρόγραμμα Να Διαβάσεις,

τα Βιβλία Που Ψάχνεις Χρόνια Και Δε Βρίσκεις,

τα Βιβλία Που Αφορούν Κάτι Με Το Οποίο Ασχολείσαι, Αυτή Την Περίοδο,

τα Βιβλία Που Θέλεις Να Αγοράσεις Για Να Τα Έχεις Στη Διάθεσή Σου Για Κάθε Περίπτωση,

τα Βιβλία Που Θα Μπορούσες Να Βάλεις Κατά Μέρος Για Να Τα Διαβάσεις Ίσως Το Καλοκαίρι,

τα Βιβλία Που Σου Λείπουν Για Να Τα Βάλεις Δίπλα Σε Άλλα Στη Βιβλιοθήκη Σου,

τα Βιβλία Που Σου Εμπνέουν Μια Ξαφνική Φρενιασμένη Και Όχι Εύκολα Δικαιολογήσιμη Περιέργεια.

Ορίστε, λοιπόν, που μπόρεσες να μειώσεις τον απεριόριστο αριθμό των εχθρικών δυνάμεων σε ένα σύνολο αρκετά, βέβαια, μεγάλο, αλλά που μπορεί, τουλάχιστο, να υπολογιστεί με ένα συγκεκριμένο αριθμό, αν και αυτή η σχετική σου ανακούφιση δε σε γλιτώνει από τις παγίδες των Βιβλίων Που Διάβασες Πριν Πολλά Χρόνια Και Ήρθε Πια Ο Καιρός Να Ξαναδιαβάσεις και των Βιβλίων Που Πάντα Έλεγες Ότι Είχες Διαβάσει Και Ήρθε Πια Ο Καιρός Να Διαβάσεις Αληθινά.

Απελευθερώνεσαι με γρήγορα ζιγκ, ζαγκ, και με ένα πηδηματάκι μπαίνεις στην ακρόπολη των Καινούριων Βιβλίων Των Οποίων Ο Συγγραφέας Ή Το Θέμα Σε Ελκύουν. Αλλά και στο εσωτερικό αυτού του οχυρού μπορείς να προκαλέσεις ρήγματα ανάμεσα στα στίφη των υπερασπιστών του, χωρίζοντας αυτούς τους τελευταίους σε Καινούρια Βιβλία Των Οποίων Ο Συγγραφέας Ή Το Θέμα Δεν Είναι Νέα (για σένα, βέβαια, ισχύει μονάχα το διαζευκτικό ή) και σε Καινούρια Βιβλία Των Οποίων Ο Συγγραφέας Ή Το Θέμα Είναι Εντελώς Άγνωστα (τουλάχιστο σε σένα), και να προσδιορίσεις ακριβώς την έλξη που αυτά εξασκούν πάνω σου, στη βάση των επιθυμιών σου και των αναγκών σου για το καινούριο και για το όχι καινούριο (για το καινούριο που ψάχνεις να βρεις στο όχι καινούριο, και για το όχι καινούριο που ψάχνεις να βρεις στο καινούριο)...

(μετ. Ανταίος Χρυσοστομίδης)

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Καγχάζει προδοσία στο παράθυρο...

Αστέρια πέφτουν
Το σύμπαν ψηλαφεί.
Θεριεύει η φρίκη
Στη δίνη
Της μοναξιάς...


https://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Τελευταίο δρομολόγιο, λάδι σε καμβά

Αουγκούστ Στραμμ
Περίπολος

Εχθροί οι πέτρες
Καγχάζει προδοσία στο παράθυρο
Κλαδιά πνίγουν
Βουνά οι θάμνοι τρίζουν ξαφνικά
Αντηχεί
Θάνατος.

Τραύμα

Ματώνει η γη κάτω απ’ το κράνος σου
Αστέρια πέφτουν
Το σύμπαν ψηλαφεί.
Θεριεύει η φρίκη
Στη δίνη
Της μοναξιάς.
Ομίχλη
Δακρύζει
Το βλέμμα σου
Μακριά.

Οβίδα

Σύννεφα ρίχνει ο ουρανός
Και βροντά καπνούς.
Κορφές αστράφτουν.
Πανικόβλητο τρίκλισμα σε χαλίκια.
Μάτια χαμογελούν συγχυσμένα
Και
Διαλύονται. 

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

σα φως που ρίχνει γύρω του σκοτάδι...

Ήταν ωραίος παράξενα, σαν κείνους
που ο θάνατος τους έχει ξεχωρίσει.
Δινόταν στους φριχτότερους κινδύνους
σαν κάτι να τον είχε εξασφαλίσει...


https://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Βιβλίο και τριαντάφυλλα, λάδι σε καμβά

Πολυδούρη Mαρία
Σ’ έναν νέο που αυτοκτόνησε    

Aυτόν τον κατεδίωκε ένα πνεύμα
στις σκοτεινές εκτάσεις της ζωής του.
Oι ασχολίες του, οι χαρές, σ’ ένα νεύμα
προσχήματα γινόνταν της ορμής του.

Tα βιβλία, η σκέψη, ένα ορμητήριο
λίγες στιγμές. Bίαιος στον έρωτά του.
Ύστερα γέμιζε η όψη του μυστήριο
και τίποτε δεν ταίριαζε κοντά του.

Ένας περίεργος ξένος επλανιόταν
ανάμεσά μας, μ’ όψη αλλοιωμένη.
Tην υποψία μας δε μας την αρνιόταν
πως κάτι φοβερό τον περιμένει.

Ήταν ωραίος παράξενα, σαν κείνους
που ο θάνατος τους έχει ξεχωρίσει.
Δινόταν στους φριχτότερους κινδύνους
σαν κάτι να τον είχε εξασφαλίσει.

Ένα πρωί, σε μια κάρυνη θήκη
τον βρήκαμε νεκρό μ’ ένα σημάδι
στον κρόταφο. Ήταν όλο σα μια νίκη,
σα φως που ρίχνει γύρω του σκοτάδι.

Eίχε μια τέτοια απλότη και γαλήνη,
μια γελαστή μορφή ζωντανεμένη!
Όλος μια ευχαριστία σα νάχε γίνει.
Kι η αιτία του κακού σημαδεμένη.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

μέσα από τον λυσσασμένο αγέρα...

Οι άνεμοι μάζεψαν τα σύννεφα ψηλά επάνω από το Νοκνάρια
και έριξαν τον κεραυνό στους βράχους, κι ας έλεγε η Μέηβ·
οργή συνέτριψε τις καρδιές μας, καθώς τα ανταριασμένα σύννεφα...

https://yannisstavrou.blogspot.com 

Oυίλιαμ Mπάτλερ Γέητς
Oι Iστορίες του Kόκκινου Xάνραχαν
(απόσπασμα)

Δεν είναι ετούτη η σκέψη που με ταλανίζει, είπε ο Χάνραχαν, συλλογίζομαι την Ιρλανδία και το βάρος των δεινών που την συνθλίβει. Και έγειρε και έκρυψε το πρόσωπο μέσα στα χέρια του και άρχισε να τραγουδάει και η φωνή του ακούστηκε σαν άνεμος σε έρημο τόπο.

Οι καστανοί γέρικοι κράταιγοι σπάζουν στα δύο ψηλά στο Κάμεν Στραντ
από έναν μαύρο άνεμο, πικρό που φυσάει από τα αριστερά·
το θάρρος μας σπάζει σαν γέρικο δέντρο στον μαύρο άνεμο και πεθαίνει
μα στην καρδιά μας έχουμε κρυμμένη
την φλόγα από τα μάτια της Κάθλην, της κόρης του Χούλιχαν.

Οι άνεμοι μάζεψαν τα σύννεφα ψηλά επάνω από το Νοκνάρια
και έριξαν τον κεραυνό στους βράχους, κι ας έλεγε η Μέηβ·
οργή συνέτριψε τις καρδιές μας, καθώς τα ανταριασμένα σύννεφα,
μα υποκλιθήκαμε όλοι μας βαθύτατα και φιλήσαμε
τα ακίνητα πόδια της άθλην, της κόρης του Χούλιχαν.

Η κίτρινη λίμνη φούσκωσε και έπνιξε την Κλουθ-να-μπέαρ
καθώς άνεμοι υγροί φυσούσαν μέσα από τον λυσσασμένο αγέρα·
σαν βαριά κατακλυσμού νερά τα κορμιά και τα αίματά μας,
μα από την ψηλή λαμπάδα μπρος στον Τίμιο σταυρό
πιο αγνή στέκεται η Κάθλην, η κόρη του Χούλιχαν.

Και ενώ τραγουδούσε, η φωνή του άρχισε να σπάζει, και δάκρυα κύλησαν στα μάγουλά του, και η Μάργκαρετ —Ρούνει έκρυψε το πρόσωπο μέσα στα χέρια της και βάλθηκε να κλαίει και αυτή μαζί του. Τότε ένας τυφλός επαίτης, δίπλα στην φωτιά, σάλεψε τα κουρέλια του βγάζοντας ένα πνιχτό αναφιλητό και πλέον δεν υπήρχε ούτε ένας ανάμεσα στους παρευρισκόμενους που να μην είχε ξεσπάσει σε λυγμούς.

(Mετ. Mιχάλης Παπαντωνόπουλος)

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Μια γαλάζια στιγμή...

Ανάμνηση ιστορημένων θρύλων. Όμως κάποτε φωτίζεται η ψυχή
Όταν αναπολεί ανθρώπους χαρωπούς, σκουρόχρυσες εαρινές ημέρες...


Γιάννης Σταύρου, Ελαιώνας στην Αττική, λάδι σε καμβά

Γκέοργκ Τρακλ
Παιδικά χρόνια

Καρπούς γεμάτη είναι η κουφοξυλιά· ήσυχα κατοικούσαν τα
Παιδικά χρόνια σε γαλάζια σπηλιά. Το σιωπηλό κλαρί
Συλλογιέται ένα παλιό μονοπάτι όπου τώρα μουρμουρίζουν
Καστανόχρωμα τα αγριόχορτα. Το θρόισμα των φυλλωμάτων.

Και όταν το γαλανό νερό κελαρύζει στους βράχους, γλυκός
Είναι του κότσυφα ο θρήνος. Ένας βοσκός αμίλητος ακολουθεί τον ήλιο,
Που κυλά πίσω από τον φθινοπωρινό λόφο.

Μια γαλάζια στιγμή, σημαίνει μόνο περισσότερη ψυχή. Στην εσχατιά
Του δάσους προβάλλει δειλά ένα αγρίμι και στο βάθος αναπαύονται ειρηνικά
Τα παλαιά σήμαντρα και τα σκοτεινά υποστατικά.

Ευλαβικότερος τώρα, γνωρίζεις το νόημα των σκοτεινών χρόνων,
Ψύχος και φθινόπωρο σε μοναχικές κάμαρες·
Και μέσα σε ιερή γαλαζοσύνη
Ηχούν και απομακρύνονται βήματα φωτεινά.

Σιγοτρίζει ένα ανοιχτό παράθυρο·
Στη θέα του ερειπωμένου νεκροταφείου στο λόφο
Δάκρυα τρέχουν απ’ τα μάτια.

Ανάμνηση ιστορημένων θρύλων. Όμως κάποτε φωτίζεται η ψυχή
Όταν αναπολεί ανθρώπους χαρωπούς, σκουρόχρυσες εαρινές ημέρες.

(μετ. Ιωάννα Αβραμίδου)

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

στην πύλη του παράδεισου στο φρέαρ της αβύσσου...

Περίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ακόμα
ώσπου να φτάσει η άνοιξη στο παγωμένο χώμα...


https://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Άνοιξη στον Υμηττό, λάδι σε καμβά

Νίκος Γκάτσος
Μέρες Επιταφίου

Μεγάλη Δευτέρα


Περίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ακόμα
ώσπου να φτάσει η άνοιξη στο παγωμένο χώμα.

Περίμενέ με μάνα μου σαν το πουλί του νότου
που σμίγει μάτι και φτερό να βρει τον ουρανό του.

Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σου
στην πύλη του παράδεισου στο φρέαρ της αβύσσου.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Το ένδυμα του ψεύδους...

.. Ὅπως τὸ σῶμα μας καλύπτεται μὲ ροῦχα, ἔτσι καὶ τὸ πνεῦμα μας κρύβεται μὲ ψέματα. Τὰ λόγια, οἱ πράξεις, ὁλόκληρο τὸ ε ἶ ν α ι μας ψεύδεται· καὶ μές ἀπ’ αὐτὸ τὸ κουκούλι κάπου-κάπου μαντεύει κάποιος τὴν πραγματική μας σκέψη, ὅπως μές ἀπ’ τὰ ροῦχα τὴν ἀληθινή μορφὴ τοῦ κορμιοῦ...

Ἀρθροῦρος Σόπενάουερ, Τὸ ἔνδυμα τοῦ ψεύδους


https://yannisstavrou.blogspot.com