Αδάμαντες και μαργαρίται εις τους χοίρους...

Και ρίξαμε τους αδάμαντες και τις μαργαρίτες στους χοίρους...

Εδώ και τουλάχιστον σαράντα χρόνια βυθίζεται η χώρα στην πολιτιστική και κοινωνική βαρβαρότητα. Μοιραίοι, εξανδραποδισμένοι και ηλίθιοι οι σημερινοί Έλληνες ατενίζουν με απελπισία τώρα την οικονομική κατάρρευση, ενώ δεν είχαν ενοχληθεί ούτε στο ελάχιστο με την κοινωνική καταστροφή που προηγήθηκε...

-------------------------------------------------------------------


Γεώργιος Βιζυηνός (1849-1996)

Γεώργιος Βιζυηνός
Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας
( απόσπασμα, σελ. 99-100, Εκδ. Ερατώ)

- Δεν ηξεύρω πως το εννοείς αυτό! είπεν ο Πασχάλης σκεπτικός. - Αλλά αδάμαντες και μαργαρίται, όταν παρατεθούν άπαξ εις τους χοίρους, και μασηθούν και ποδοκυλισθούν υπ' αυτών, γίνονται ακατάλληλοι πλέον να κοσμήσουν και την μετριωτέραν κεφαλήν, πολύ ολιγώτερον να υψωθούν μέχρι του διαδήματος μιας βασιλίσσης.
- Και δεν τους πλύνω, είπον εγώ γελάσας, να γίνουν πάλιν καθώς πρώτα;
- Ωχώ! είπεν ο Πασχάλης αυστηρώς. - Να πλύνης τους φυσικούς και να τους καθαρίσης. Αλλά τους ηθικούς; Αλλά τα αισθήματα και τους διαλογισμούς, τα μόνα κειμήλεια της καρδίας; Αλλά τον ηθικόν αυτόν ρύπον με ποίον οξύ, με ποίον σάπωνα θα τον πλύνεις, παρακαλώ; Να μη τα κυλίσεις άπαξ εις τον βόρβορον, να μη τα κηλιδώσεις! Τα εκύλισες; Αι κηλίδες των είναι ανεξίτηλοι!

Ο δούλος προτιμά τη σκέτη ζωή από την ελευθερία...

Δεν υπάρχει καμιά κατάσταση πραγμάτων και καμιά αναγκαιότητα, στην οποία το υποκείμενο πρέπει να υπακούσει, όταν δεν θέλει κατά κανέναν τρόπο, δηλαδή όταν είναι έτοιμο να δεχθεί τον θάνατό του ως αναπόφευκτο τίμημα. Ο Πλάτων διατύπωσε κατά βάθος αυτή την αλήθεια και όχι απλώς μια προκατάληψη της δουλοκτητικής κοινωνίας, όταν έλεγε ότι ο ελεύθερος διακρίνεται από τον δούλο ακριβώς λόγω της ετοιμότητάς του να πεθάνει για να μην υποδουλωθεί, ενώ ο δούλος προτιμά τη σκέτη ζωή από την ελευθερία.

Παναγιώτης Κονδύλης
Το Πολιτικό και ο Ανθρωπος
(τόμος Ιβ - σελ 416 - εκδόσεις Θεμέλιο)


Francisco Goya, Dos viejos comiendo, 1820-1823

Τι να περιμένεις από ένα λαό που έχει αναγάγει την υγεία στο υπέρτατο αγαθό...

Υγεία, νάχουμε την υγειά μας, πάνω απ' όλα υγεια: ιδού το καθημερινό μας ευχετήριο, η καθημερινή αηδιαστική και δουλοπρεπής στάση του νεοέλληνα...

Συνέδριο για τον Παναγιώτη Κονδύλη (Bydgoszczi)

Η Ανωτατη Οικονομικη Σχολη του Μπιντγκοστς στην Πολωνια [ Instytut Kulturoznawstwa Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczi ] είχε προγραμματίσει για τις 2 Δεκεμβρίου 2011 διεθνές συνέδριο εις μνήμην Π. Κονδύλη (Πηγή).

Μεταφράζω παρακάτω τους τίτλους των ομιλιών που αφορούν τον ΠΚ [ΠΚ = Παναγιώτης Κονδύλης]:

Lech Zieliński: Η έννοια της κοσμοεικόνας και της ταυτότητας στη θεωρία της απόφασης του ΠΚ
Dietrich Harth: Η φιλοσοφία της επιβίωσης του ΠΚ
Urlich Froeschle: Εισαγωγικές σκέψεις στον ΠΚ
Andreas Cser: “Συντηρητισμός” στον ΠΚ
Falk Horst: Πραγματικότητα και διαμόρφωση της θεωρίας στον ΠΚ
Ευάγγελος Σπυρόπουλος: Οι αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας ή η προφητεία περί ανάδειξης της Τουρκίας σε περιφερειακή υπερδύναμη
Αννα Λάζου: Η Αρχαία Ελλάδα στον Εγελο και τον Μαρξ και το ζήτημα της ιστορικής συνέχειας κατά τον ΠΚ
Gisela Horst: Βιογραφικές παρατηρήσεις για τον ΠΚ

Kondylis Tagung in Bydgoszcz (Polen), 12.2011, organisiert durch die Wirtschaftshochschule Bydgoszcz (Quelle):

prof. dr hab. Lech Zieliński Zum Begriff Weltbild und Identität in der Entscheidungsphilosophie von Panajotis Kondylis
prof. dr hab. Dietrich Harth Panajotis Kondylis Philosophy of Survival
dr Urlich Froeschle Einführende Gedanken zu Kondylis
dr Andreas Cser “Konservativismus” bei Kondylis
dr Falk Horst Wirklichkeit und Theoriebildung bei Kondylis
prof. dr Evangelos Spyropulos The Causes of Modern Greece Decline or Prophesy of Turkey becoming a peripheral superpower
Anna Lazou Ancient Greece in Hegel and Marx and the problem of Historical Continuity: Kondylis quoted
Gisela Horst Biographical remarks on Kondylis

Πηγή - http://kondylis.wordpress.com/

Ο εφιάλτης της εποχής μας...

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς...



Νίκος Γκάτσος

Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκης

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.