t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Ψηφίζουμε ζωγραφική, τέχνες, φιλοσοφία, κλασικούς συγγραφείς...

Γιάννης Σταύρου, Ταξίδι, λάδι σε χαρτί

Απέναντι στην ασχήμια και την πλήρη παρακμή της εποχής μας εμείς επιλέγουμε το ταξίδι στον χρόνο.
Επιλέγουμε παρελθόν...
Τό μέλλον τόχουμε ξεγράψει και μας έχει ξεγράψει κι αυτό. Το χαρίζουμε εξ ολοκλήρου στους νεοέλληνες και τη νέα τάξη τους - άλλωστε τους ανήκει ολοκληρωτικά.

Ταξίδι στον χρόνο μέσα από τη ζωγραφική και τις τέχνες, την ποίηση, τη σκέψη των κλασικών. Διαφορετικά ο βίος ξετυλίγεται αφόρητος και αντιαισθητικός, γελοίος & τραγικός ταυτόγχρονα.
Όσο για το εκλογολογικό κλίμα - τι άλλο παρά μια κακόγουστη κι επικίνδυνη θεατρική επιθεώρηση σαν κι αυτές που χαρακτηρίζουν το ελληνικό "πολιτιστικό" τοπίο.

Αλήθεια, οι νεοέλληνες άρχισαν να χρησιμοποιούν τη λέξη πολιτισμός, όταν αυτός είχε προ πολλού εξαφανιστεί από το ελληνικό περιβάλλον. Μαζί ξεκίνησε και η τρεαγελαφική, πληθωριστική θεσμοποίηση του.
Όταν οι νεοέλληνες μετέτρεψαν την χώρα σε κοινωνικό και περιβαλλοντικό σκουπιδαριό, άρχισαν και να βαφτίζουν τα κάθε λογής σκουπίδια τους σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, πολιτιστικούς φορείς, πολιτιστικά δρώμενα κλπ ως άλλοι παπάδες...

--------------------------

Nothing I cared, in the lamb white days, that time would take me

Up to the swallow thronged loft by the shadow of my hand,

In the moon that is always rising,

Nor that riding to sleep

I should hear him fly with the high fields

And wake to to the farm forever fled from the childless land,

Oh as I was young and easy at the mercy of his means,

Time let me green and dying

Though I sang in my chains like the sea

Dylan Thomas, from "Fern Hill"

Δεν υπάρχουν σχόλια: