t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες


Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

Η ποίηση πάντα γνωρίζει...

Το χέρι υπέγραψε συνθήκη, γέννησε πυρετό,
θέρισε η πείνα κι έπεσε ακρίδα∙
μέγα το χέρι που έχει τόση εξουσία
στον άνθρωπο, με τ’ όνομά του ορνιθοσκαλισμένο...


http://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Καφές & βιβλίο, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Dylan Thomas
The Hand That Signed the Paper

The hand that signed the paper felled a city; 
Five sovereign fingers taxed the breath, 
Doubled the globe of dead and halved a country; 
These five kings did a king to death.

The mighty hand leads to a sloping shoulder, 
The finger joints are cramped with chalk; 
A goose’s quill has put an end to murder 
That put an end to talk.

The hand that signed the treaty bred a fever, 
And famine grew, and locusts came;
Great is the hand that holds dominion over 
Man by a scribbled name.

The five kings count the dead but do not soften 
The crusted wound nor stroke the brow; 
A hand rules pity as a hand rules heaven; 
Hands have no tears to flow.


Ντύλαν Τόμας
Το χέρι που υπέγραψε

Το χέρι που υπέγραψε, ερήμωσε μια πόλη∙
πέντε ηγεμόνες δάχτυλα δεκάτισαν ανάσα,
διεύρυναν την σφαίρα των νεκρών και χώρισαν μια χώρα∙
οι πέντε βασιλιάδες,
οδήγησαν στο θάνατο τον έναν βασιλιά.

Το μέγα χέρι έρχεται στην κατηφόρα του ώμου,
τα δάχτυλα παθαίνουν κιμωλία∙
χήνας φτερό σταμάτησε το φονικό
που είχε σταματήσει ομιλία.

Το χέρι υπέγραψε συνθήκη, γέννησε πυρετό,
θέρισε η πείνα κι έπεσε ακρίδα∙
μέγα το χέρι που έχει τόση εξουσία
στον άνθρωπο, με τ’ όνομά του ορνιθοσκαλισμένο.

Μετρούν νεκρούς οι πέντε βασιλιάδες, μα δε διώχνουν
την κρούστα της πληγής, το μέτωπο δεν πιάνουν∙
χέρι θεσπίζει το έλεος, χέρι τα ουράνια∙
δεν έχουν δάκρυα τα χέρια για να κλάψουν.

(Μετ. Γιώργος Μπλάνας)

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

ήρθε η Σελήνη να με πάρει...

Θα γίνη ατλάζινο το κύμα
και θα ρουφάμε τη δροσιά σου,
χλωμές κ' οι δυό μας νοσταλγίες...

http://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Γαλατάς, λάδι σε καμβά

Μαρία Πολυδούρη
Περίπατος με τη σελήνη στο περιγιάλι της πατρίδας μου

Ρεμβαστικὴ παλιά μου φίλη
ἦρθε ἡ Σελήνη νὰ μὲ πάρη.
Γιὰ τὸ λαμπρὸν ὁρίζοντά σου
ἡ νοσταλγία μας θ᾿ ἀπάρη.

Δυὸ πλανεμένες μέσ᾿ στὴ νύχτα
πάνω σου σκιὲς θ᾿ ἀργοπερνοῦνε.
Θ᾿ ἀναθυμοῦνται, θὰ σωπαίνουν,
καθὼς σωπαίνουν ποὺ ξεχνοῦνε.

Μὲ μαγικὰ πετράδια θἄχης
στρωμένη τὴν πλατιά σου ἀγκάλη,
ὡς τὴν αὐγὴ νὰ μᾶς πλανέψης
νὰ μείνουμε κοντά σου πάλι.

Θὰ γίνη ἀτλάζινο τὸ κύμα
καὶ θὰ ρουφᾶμε τὴ δροσιά σου,
χλωμὲς κ᾿ οἱ δυό μας νοσταλγίες,
ἐναντίωμα στὴν ἀρνησιά σου.

Ὧρες θὰ μείνουμε σὰν πρῶτα,
μάτια στὰ μάτια καρφωμένα,
νὰ πίνω θλίψη ἐγὼ ἀπὸ κείνη
καὶ κείνη τὴ σιωπὴ ἀπὸ μένα.

Καὶ θὰ μᾶς εὕρῃ ἡ αὐγὴ γερμένες
σ᾿ ἕνα ναυαγισμένο καΐκι,
στοὺς κόλπους σου ἀποτραβηγμένο
κι ἀπ᾿ τὸν ἀγώνα κι ἀπ᾿ τὴ νίκη,

σὰ ναυαγοὺς καὶ μᾶς κοντά σου
μὲ τὴ γαλήνη σου δεμένες
τὴ μία χλωμότερη ἀπ᾿ τὴν ἄλλη
νὰ σβήνουμε συλλογισμένες...

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Σμύρνη 1922: Βίντεο ντοκουμέντο για την Καταστροφή βρέθηκε 86 χόνια μετά...

Πηγή: ΛΟΓΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ο Παναγιώτης Κονδύλης για την τρομοκρατία...

http://yannisstavrou.blogspot.com
Φρανσίσκο Γκόγια, Ο Κρόνος καταβροχθίζει τον γιό του, λάδι σε καμβά

Χώρες ανήμπορες να ανταποδώσουν, έστω και με λίγα, αλλά επωδυνα πλήγματα απο μακριά,τα πολλά πλήγματα που θα δέχονταν από κοντά, θα ήσαν αθύρματα στα χέρια του πλανητικού ηγεμόνα και θα μεταβάλλονταν σε πεδίο ασκήσεων και δοκιμών της στρατιωτικής του τεχνολογίας και της πολεμικής του ετοιμότητας. Ετσι, σύντομοι και εντατικοί οιωνεί χειρουργικοί πόλεμοι, όπου η υψηλή στρατιωτική τεχνολογία θα εκδιπλώνει ανεμπόδιστα τις δυνατότητες της και θα κρίνει αποτελεσματικά την έκβαση του πολέμου, είναι πιθανοί μονάχα όταν ο ένας απο τους δύο εμπολέμους, ο χειρούργος δηλαδή, υπερέχει λίγο-πολύ συντριπτικά.

Όσοι λοιπόν προβλέπουν ότι στό μέλλον θα επικρατήσει αυτή η μορφή πολέμου, στην πραγματικότητα έχουν απλώς κατά νούν έναν ορισμένο συσχετισμό δυνάμεων. Με δεδομένο αυτόν τον συσχετισμό, ο ασθενέστερος μόνο μιά δυνατότητα έχει να μεταφέρει (εν μέρει ) τον πόλεμο στό έδαφος του ισχυρότερου, να επιτύχει δηλαδή με άλλα μέσα ότι μιά μεσαία η μείζων δύναμη θα κατάφερνε με τους βαλλιστικούς της πυραύλους. Η δύναμη αυτή είναι η τρομοκρατία και η δολιοφθορά. 

Οι δυνάμεις οι οποίες διεκδικούν αυτονόητα γιά τον εαυτό τους το δικαίωμα επεμβάσεως όπου και όποτε θέλουν, επικαλούμενες -και αυτό ούτε κάν πάντα- “ανθρωπιστικούς ” και “ειρηνευτικούς” σκοπούς, θα μάθουν σε διάφορες περιπτώσεις στο μέλλον ότι η επέμβαση δεν εξάγεται μόνον υπό μορφή στρατιωτικών επιχειρήσεων αλλά και εισάγεται υπό μορφή τρομοκρατικών ενεργειών. 

Παναγιώτης Κονδύλης
Θεωρία του πολέμου (σελ. 375 και 376)

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΜΕ ΣΤΟ ΣτΕ, ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Λιγότερο πράσινη και πιο ακριβή η «Νέα Πανεπιστημίου»

Στο Rethink Athens πουθενά η λεωφόρος δεν χαρακτηρίζεται πεζόδρομος. Σωστός χαρακτηρισμός μετά την παρέμβαση είναι τραμόδρομος.

Γράφουν οι: Ν. Μιχαλόπουλος, αρχιτέκτονας Γ. Βρεττάκου, αρχιτέκτονας Χ. Ησαΐας, πολιτικός μηχανικός Λ. Σλάβης, πολιτικός μηχανικός
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 13-9-2014)
Ο πεζός δεν έχει να κερδίσει τίποτα. Θα του επιστρέψουν τα πεζοδρόμια που ήδη έχει και μάλιστα κουτσουρεμένα και χωρίς δέντρα

Τι είναι, τέλος πάντων, η περίφημη πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου;



http://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Ακαδημία, Πανεπιστημίου, λάδι σε καμβά

Μα φυσικά τραμόδρομος (ή τροχιόδρομος). Στο Rethink Athens πουθενά δεν χαρακτηρίζεται η Πανεπιστημίου σαν πεζόδρομος. Μάλιστα στο τεύχος της οριστικής μελέτης δεν αναφέρεται παρά μόνο μια φορά, όταν βαφτίζει τα πεζοδρόμια... πεζόδρομους (!!). «Στα δύο πλάγια ένας φαρδύς πεζόδρομος προσφέρει στους πεζούς τη δυνατότητα να κινούνται ανεμπόδιστα πλάι στα κτήρια και τα καταστήματα» (προφανώς εννοεί ότι δεν μπορούν πουθενά αλλού να κινούνται ανεμπόδιστα).

Μάλιστα ο κ. Πολύζος, εκ των βασικών συντελεστών του Rethink Athens, έχει φροντίσει να ξεκαθαρίσει τη θέση της ομάδας σε σχέση με τον όρο «πεζόδρομος», δηλώνοντας: «...η Πανεπιστημίου μπορεί να μετατραπεί σε έναν άξονα βιώσιμης κινητικότητας, σε έναν άξονα ροής (;) πεζών και ποδηλάτων. Πουθενά εμείς δεν δουλέψαμε με την έννοια Πανεπιστημίου-πεζόδρομος. Η Πανεπιστημίου-πεζόδρομος ήρθε σιγά σιγά δημοσιογραφικά» («Αρχιτέκτονες», τεύχος 2).

Η Πανεπιστημίου συνειδητά, με λογική προπαγάνδας, μας αποκαλύφθηκε σταδιακά αποκρύβοντας την οριστική μορφή της, ακόμα και αυτή τη στιγμή, που υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στο στάδιο της οριστικής μελέτης.

Στην αρχή μάς την εμφάνισαν σαν πράσινο βουλεβάρτο φιλικό στον πεζό -σαν αθηναϊκή εκδοχή του Zeil και του Ramblas- στο πλαίσιο της μυθολογίας του πεζόδρομου.

Στη συνέχεια σαν πλατεία 400 μ. -εξόφθαλμα ψευδής χαρακτηρισμό-, μετά εξελίχθηκε στην ανοησία του «γραμμικού πυκνωτή» και στην «πράσινη ραχοκοκαλιά της πόλης» προφανώς από «δημιουργική χρησιμοποίηση» της θεωρίας, για να καταλήξει στην ανυπαρξία χαρακτηρισμού και να προωθηθεί το γενικό «Ανασυγκρότηση του κέντρου της πόλης με άξονα την οδό Πανεπιστημίου».

Είναι δύσκολο να περιγραφεί αυτός ο ιδεολογικός, λειτουργικός και σχεδιαστικός «αχταρμάς», που εμφανίζεται μέσα από τις οριστικές μελέτες, όσο και αν προσπαθούν να τον αποκρύψουν μέσα από τα «πειραγμένα» προοπτικά, τους νεολογισμούς (ονομάζουν «πράσινα δωμάτια» τις ζαρντινιέρες), τις ρομαντικές περιγραφές (με τα πουλάκια να κελαηδούν), τις μεγαλοστομίες, όπως «στρατηγική δέντρων και πρασίνου» και τη σχεδόν ανύπαρκτη παρουσία κανονικών σχεδίων στην παρουσίαση, υποτίθεται, της οριστικής μελέτης.

Θεωρώ ότι ο σωστός χαρακτηρισμός για την Πανεπιστημίου μετά την παρέμβαση είναι: τραμόδρομος (τροχιόδρομος) (με ανεμπόδιστη κίνηση των πεζών μόνο στα στενά πεζοδρόμια δίπλα στα κτήρια και τα καταστήματα). Ο πεζός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από την Πανεπιστημίου, εφ' όσον θα του επιστρέψουν τα πεζοδρόμια που ήδη είχε και μάλιστα κουτσουρεμένα και χωρίς τις δεντροστοιχίες.

Η Πανεπιστημίου θα είναι ένας καταπράσινος πνεύμονας;

Τουλάχιστον αυτό προσπαθούν να μας πείσουν. Βέβαια πέρα από τους νεολογισμούς -πράσινα δωμάτια (!) ονομάζουν τις περιοχές πρασίνου, δηλαδή τις ζαρντινιέρες με χώμα, αντί τσιμέντου και πλακοστρώσεων- μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι σιγά σιγά η «προπαγάνδα» έχει αποστασιοποιηθεί από το σχεδιασμό και έχει στραφεί στα δέντρα, στα οικολογικά υλικά των δρόμων και στη διαχείριση του νερού.

Θέλοντας να δούμε εάν εν τέλει θα πρασινίσει η Πανεπιστημίου, μετρήσαμε από την οριστική μελέτη τους χώρους πρασίνου, σε τμήμα της οδού μεταξύ των οδών Εμμ. Μπενάκη και των Χ. Τρικούπη-Αρσάκη. Στη συνέχεια τους συγκρίναμε (μετά από μετρήσεις) με τις ήδη υπάρχουσες δύο σειρές ζαρντινιερών, οι οποίες βρίσκονται στην άκρη των πεζοδρομίων προς την πλευρά του οδοστρώματος (μία σε κάθε πλευρά του δρόμου). Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό.

Σήμερα σε αυτό το τμήμα υπάρχουν (περίπου) 270 τ.μ. χώρου πρασίνου, οι γνωστές ζαρντινιέρες με ικανοποιητική φύτευση και σε αρκετά καλή κατάσταση.

Εκπλαγήκαμε όταν είδαμε ότι στο αντίστοιχο τμήμα το Rethink Athens προβλέπει μόνο 140 τ.μ. (περίπου) χώρους πρασίνου, δηλαδή σχεδόν τη μισή έκταση από την υπάρχουσα και μάλιστα όλοι οι χώροι στη μία πλευρά της οδού.

Πρακτικά αφαιρούν τη μια σειρά ζαρντινιερών (προς την πλευρά του ΣτΕ) και διατηρούν την άλλη (προς την πλευρά του REX). Δηλαδή, η μία από τις υπάρχουσες δύο δεντροστοιχίες κόβεται μαζί με τις ζαρντινιέρες και μετατρέπεται σε δρόμο για αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να απομένουν τα μισά δέντρα από τα σημερινά.

Σύμφωνα δε με τη μελέτη, δεν προβλέπεται φύτευση σε άλλη θέση.

Δηλώνουν ότι θα φυτεύσουν 800 νέα δέντρα. Ξέχασαν όμως να μας πουν πόσα από τα υπάρχοντα θα κόψουν.

Η Νέα Πανεπιστημίου λοιπόν θα είναι μια γκρίζα οδός (τουλάχιστον πιο γκρίζα από την παλιά).

Θα είναι όμως φιλική στον πεζό, ο οποίος θα είναι ο κύριος χρήστης του χώρου;

Σήμερα η Πανεπιστημίου έχει -ελεύθερα- πεζοδρόμια πλάτους από 4,10-4,40 μ. (οι μετρήσεις έγιναν στο ύψος του REX και στο ΣτΕ) και στη συνέχεια ένα χώρο από 1,80-2,30 μ., στο οποίο υπάρχουν ζαρντινιέρες και δενδροστοιχίες, κατά κύριο λόγο, οι οποίες προσφέρουν την απαραίτητη απομόνωση από την κυκλοφορία των οχημάτων και σκίαση στον πεζό.

Είναι από τα λίγα πεζοδρόμια στην πόλη που έχουν ευρωπαϊκές προδιαγραφές και μπορούν να κινηθούν ανεμπόδιστα και ευχάριστα ηλικιωμένοι, μητέρες με καροτσάκια, ΑμεΑ κ.τ.λ.

Στο φυλλάδιο του Rethink Athens, η Πανεπιστημίου αναφέρεται σαν «μεικτή επιφάνεια». Μας εξηγεί δε παρακάτω ότι: «...Η μεικτή επιφάνεια είναι μια ενιαία επιφάνεια ή περιοχή που είναι προσβάσιμη τόσο από οχήματα όσο και από πεζούς. Ο σχεδιασμός επικεντρώνεται στην προειδοποίηση (!) και επαγρύπνηση των οδηγών (!) ότι εισέρχονται σε άλλη ζώνη (!!).

Βέβαια παράλληλα, επιτείνεται και η προσοχή των πεζών διότι μοιράζονται το χώρο με άλλους χρήστες» (!!) δηλαδή ταξί, ποδηλάτες, μηχανάκια, φορτηγά, 100, 166, επίσημα οχήματα, αυτοκίνητα Δημόσιας Χρήσης και ό,τι άλλο προκύψει.

Ωστόσο υπάρχουν τμήματα που αναφέρονται σαν πεζόδρομοι κατά μήκος των καταστημάτων και χρησιμοποιούνται «αποκλειστικά για πεζούς». Δηλαδή όχι και τόσο αποκλειστικά, γιατί στη συνέχεια αναφέρει ότι «...Η ζώνη μπροστά στα καταστήματα -chic έκφραση για τα πεζοδρόμια- μπορεί να εξυπηρετήσει την πρόσβαση σε περίπτωση έκτακτων αναγκών (!!) παρ' όλο που οι πεζοί -στους οποίους ανήκει κατά αποκλειστικότητα η ζώνη αυτή- δεν θα περιμένουν τα αντίστοιχα οχήματα»...

Απ' ό,τι καταλαβαίνετε, ο δύστυχος πεζός θα μπορεί να περιφέρεται μόνο μπροστά στα καταστήματα, προσεχτικά όμως, γιατί μπορεί να έχει καμιά έκτακτη συνάντηση με όχημα, δηλαδή δεν υπάρχει κανένας χώρος αποκλειστικά για τον πεζό.

Ακόμα και στο κέντρο των πεζοδρομημένων (!) πλατειών, «θα μπορούν να κυκλοφορούν τα οχήματα ανεφοδιασμού» σύμφωνα με τη μελέτη.

Εν τέλει, αυτός ο χώρος που θα μας επιτρέπουν να περπατάμε, κολλημένοι στις βιτρίνες των μαγαζιών και κυνηγημένοι στις υπάρχουσες στοές, πόσος είναι;

Θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον θα μας έδιναν το χώρο του πρασίνου που μας πήραν. Δεν είναι όμως τόσο ανοιχτοχέρηδες. Σύμφωνα με τη μελέτη, ο χώρος αποκλειστικά για πεζούς έχει πλάτος από 1,00 μ. (δίπλα στις πλατφόρμες των στάσεων του τραμ -έπρεπε να «βολευτούν» κι αυτές και δυστυχώς εις βάρος των πεζών), που πιο κάτω γίνεται 1,50 μ. (!), ή 2,05 μ. (!) και φθάνει μέχρι 2,70μ. (!!).

Εκεί που σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας από 4,70 έως και 7,00 μέτρα. Τελικά, η Νέα Πανεπιστημίου θα είναι περισσότερο εχθρική και για τον πεζό και για το περιβάλλον.

Η Νέα Πανεπιστημίου δεν είναι πεζόδρομος, είναι τραμόδρομος, και για τη δημιουργία του μειώνουν δραστικά το χώρο πρασίνου που υπάρχει, κόβουν τα μισά δέντρα και «συμπιέζουν» τους πεζούς πλάι στις βιτρίνες.

Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους για τους οποίους προσφύγαμε στο ΣτΕ εναντίον της τραμοδρόμησης (και όχι πεζοδρόμησης, όπως έντεχνα μας έχουν «περάσει») της Πανεπιστημίου.

Εμείς απαντάμε: Ευχαριστώ δεν θέλουμε τη «Νέα Πανεπιστημίου» με την glamorous αισθητική της και τους «νέους» επενδυτές της. Προτιμούμε την παλιά. Θα περπατήσουμε στα πεζοδρόμια που υπάρχουν και θα μετακινηθούμε με το Μετρό ή το τρόλεϊ (εξάλλου πηγαίνουν στο ίδιο μέρος που θα πηγαίνει και το τραμ). Και επιπλέον ως πολίτες δεν θα μας στοιχίσει τίποτα.

ΥΓ. 1 Οι σύμβουλοι Επικρατείας -και οι υπάλληλοι του ΣτΕ- παρακαλούνται όταν βγαίνουν από την κεντρική σκάλα του κτηρίου να κατεβαίνουν προσεκτικά από το πλάι και όχι κατ' ευθείαν εμπρός, διότι μπορεί «να συμπέσουν» με κανέναν ποδηλάτη ή ταξιτζή.

ΥΓ. 2 Στη μελέτη υπάρχει σύσταση στους ποδηλάτες να προσέχουν στο κάτω μέρος της Πανεπιστημίου που έχει κατηφόρα και μπορεί να αναπτύξει κάποιος πιο μεγάλη ταχύτητα. Για τους πεζούς δεν υπάρχει καμία σύσταση. Αυτοί θα κυκλοφορούν με δική τους ευθύνη.

Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014

Ανεπαίσθητα σα Λύπη...

Η τρισευτυχισμένη Ώρα λιώνει ξαφνικά
Και δεν σ’ αφήνει ούτε κουρέλι να φυλάξεις–
Οδύνη αφόρητη το να μην έχεις τα φτερά
Ή να ’σαι απλώς πολύ βαρύς για να πετάξεις...

                                                                         Έμιλι Ντίκινσον

http://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Φθινοπωρινό, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Έμιλι Ντίκινσον
Ανεπαίσθητα σα Λύπη

Ανεπαίσθητα σα Λύπη
Κύλησε το καλοκαίρι -
Ανεπαίσθητα πια τόσο
Που έμοιαζε με Προδοσία -
Όπως Δείλι που όλο πέφτει,
Ή σα να περνούσε η Φύση
Απόγευμα ήσυχο μονάχη -
Πιο νωρίς το Σούρουπο ήρθε -
Το Πρωί έλαμπε ξένο -
Χάρη αβρή, που όμως λαβώνει,
Σα να φεύγει Καλεσμένος -
Λοιπόν, χωρίς ένα Φτερό
Και δίχως Πλοίο
Δραπέτευσε απαλά το Καλοκαίρι μας
Στην Ομορφιά -

(μετ. Ερρίκος Σοφράς)

Εάν ερχόσουν το φθινόπωρο

Εάν ερχόσουν το φθινόπωρο
Θα έδιωχνα μακριά το καλοκαίρι
με μισό χαμόγελο και μισή αποστροφή
όπως οι νοικοκυρές διώχνουνε τις μύγες

Εάν περνούσε ένας χρόνος πριν σε δω
θα τύλιγα τους μήνες σε κουβάρια
και θα τους έβαζα σε ξεχωριστά συρτάρια
μέχρι να περάσει ο καιρός τους

Κι αν ακόμα αιώνες αργούσες
στα χέρια θα τους μετρούσα
συνέχεια θ’ αφαιρούσα ίσαμε
τα δάχτυλα να έπεφταν στην γη του Van Diemen

Εάν, όπως είναι σίγουρο
η ζωή αυτή τελειώσει
για σένα και για μένα
θα πέταγα τον θάνατο σαν κρούστα
και αιωνιότητα θα γευόμουν

Αλλά τώρα, ανίδεη από το μήκος
του χρόνου το αβέβαιο φτερό,
με κεντρίζει, σαν δαιμόνια μέλισσα,
ότι ποτέ δεν θα μου φανερώσει το τσίμπημά του

(μετ. Μαρία Ροδοπούλου)

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

Σφύρα, καράβι αργήσαμε...

Σφύρα, καράβι αργήσαμε.
κι αν φτάσουμε όπου πάμε,
στάσου λίγο, μα ύστερα
σφύρα να φεύγουμε όλο...


http://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Στα μαύρα νερά του λιμανιού, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Κώστας Καρυωτάκης
Νηπενθή
Στροφές

(1)

Εἴκοσι χρόνια παίζοντας
ἀντὶ χαρτιὰ βιβλία,
εἴκοσι χρόνια παίζοντας,
ἔχασα τὴ ζωή.
Φτωχὸς τώρα ξαπλώνομαι,
μίαν εὔκολη σοφία
ν᾿ ἀκούσω ἐδῶ ποὺ πλάτανος
γέρος μου τὴ θροεῖ.

(2)

Ἀπ᾿ ὅλα θέλω ἐλεύτερος
νὰ πλέω στὰ χάη τοῦ κόσμου.
Ἂν ἕνας φίλος μοῦ ῾μεινε,
νὰ φύγει, νὰ περάσει.
Κι ὅταν ζητήσει ὁ θάνατος
τὰ πλούτη πὄχω μάσει,
σένα, πικρία μου ἀπέραντη,
μονάχο νά ῾χω βιός μου.

(3)

Γιὰ τὴ ζωή σου μοῦ ῾λεγες,
γιὰ τὸ χαμὸ τῆς νιότης,
γιὰ τὴν ἀγάπη μας ποὺ κλαίει
τὸν ἴδιο θάνατό της,
κι ἐνῷ μία ὀγρὴ στὰ μάτια σου
περνοῦσε ἀναλαμπή,
ἥλιος φαιδρὸς ἀπ᾿ τ᾿ ἀνοιχτὸ
παράθυρο εἶχε μπεῖ.

(4)

Τί χάνω ἐγὼ τὶς μέρες μου
τὴ μία κοντὰ στὴν ἄλλη,
κι ὅπως μοῦ ἀσπρίζουν τὰ μαλλιὰ
ξινίζει τὸ κρασί,
ἀφοῦ μονάχα ὅταν περνῶ
τὸ βλέμμα ἀπὸ κρουστάλλι,
μὲ νέα ρετσίνα ὁλόγεμο
βλέπω τὴ ζωὴ χρυσή;

(5)

Ἡ νύχτα μᾶς ἐχώρισεν
ἀπὸ ὅσους ἀγαπᾶμε
πρὶν μᾶς χωρίσει ἡ ξενιτιά.
(Νά ῾ναι ὅλοι ἐκεῖ στὸ μόλο;)
Σφῦρα, καράβι ἀργήσαμε.
κι ἂν φτάσουμε ὅπου πᾶμε,
στάσου λίγο, μὰ ὕστερα
σφῦρα νὰ φεύγουμε ὅλο.

(6)

Λεῦκες, γιγάντιοι καρφωτοὶ
στὰ πλάγια ἐδῶ τοῦ δρόμου,
δέντρα μου, ἐστέρξατε ὁ βοριὰς
τὰ φύλλα σας νὰ πάρει.
Σκιὲς ἐμείνατε σκιῶν
ποὺ ρέουν στὸ μέτωπό μου,
καθὼς πηγαίνω χάμου ἐγὼ
κι ἀπάνω τὸ φεγγάρι.

(7)

Χαρά! Ἡ χαρά! Στὰ νέα χαρὰ
παιδιά! Τραβοῦνε -- ὡραῖοι
μαῦροι λῃστὲς -- τὴν κόρη ζωὴ
δεμένη ν᾿ ἀγαπήσουν.
Μὰ στὸ βιβλίο σου ὁλάνοιχτο,
στὰ φύλλα του αὔρα πνέει,
τρελέ, τρελέ, ποὺ ἐγέρασες
καὶ νέος ποτὲ δὲν ἤσουν.

(8)

-- Ποιητή, κυλάει τὸ γέλιο μου
μέλι καὶ χλεύη, ἀλλὰ
δὲν παύεις νὰ σφυροκοπᾷς
τῶν ἤχων τὰ στεφάνια
-- Κόρη, δουλεύω ἀνώφελα,
μὰ ἡ στείρα τί ὡφελᾶ
καὶ σιωπηλὴ τοῦ ἀχάτινου
ματιοῦ σου ὑπερηφάνια;

(9)

Ἀντίο! Ἀντίο! Μὲ τὰ οὐράνια
μάτια σας καὶ μὲ βιόλες
στὸ λαιμό, ἐφύγατε, ξανθὲς
ἐρώτων νέων ἐλπίδες.
Ἀντίο, κι ἐσὺ ποὺ στρέφοντας,
ὅταν χαθήκανε ὅλες
πάλι νὰ παίρνω τὸ βαθύ,
σκοτεινὸ δρόμο μ᾿ εἶδες!

(10)

Μπρούτζινος γύφτος -- τράλαλα! --
τρελὰ πηδάει κεῖ πέρα, χαρούμενος ποὺ ἐδούλευε
τὸν μπροῦτζον ὅλη μέρα
καὶ πού ῾χει τὴ γυναῖκα του
χτῆμα του καὶ βασίλειο.
Μπρούτζινος γύφτος -- τράλαλα! --
δίνει κλοτσιὰ στὸν ἥλιο!

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014

Ηλιθιοκρατία: η μάστιγα της εποχής μας...

Ορισμένοι ηλίθιοι άνθρωποι υπό φυσιολογικές συνθήκες προκαλούν μόνο περιορισμένες ζημίες, ενώ άλλοι καταφανώς επιτυγχάνουν να προκαλούν ανείπωτες και εκτεταμένες καταστροφές όχι απλά σε ένα ή δυο άτομα αλλά σε ολόκληρες κοινότητες ή κοινωνίες...

http://yannisstavrou.blogspot.com

Γιάννης Σταύρου, Πεπρωμένο, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Carlo M. Cipolla
Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας
(απόσπασμα)

Όπως όλα τα ανθρώπινα όντα, έτσι και οι ηλίθιοι άνθρωποι παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις αναφορικά με τη δυνατότητα τους να επηρεάζουν τους συνανθρώπους τους. Ορισμένοι ηλίθιοι άνθρωποι υπό φυσιολογικές συνθήκες προκαλούν μόνο περιορισμένες ζημίες, ενώ άλλοι καταφανώς επιτυγχάνουν να προκαλούν ανείπωτες και εκτεταμένες καταστροφές όχι απλά σε ένα ή δυο άτομα αλλά σε ολόκληρες κοινότητες ή κοινωνίες. 
Το καταστρεπτικό δυναμικό του ηλίθιου ατόμου συναρτάται από δυο κυρίους παράγοντες. Πρώτα από όλα, εξαρτάται από το γενετικό παράγοντα. Μερικά άτομα κληρονομούν εξαιρετικές δόσεις του γονιδίου της ηλιθιότητας και ελέω κληρονομικότητας ανήκουν εκ γενετής στην αριστοκρατία της ομάδας τους. Ο δεύτερος παράγοντας που καθορίζει το δυναμικό ενός ηλίθιου ατόμου σχετίζεται με την ισχύ και τις ευθύνες της θέσης που καταλαμβάνει στην κοινωνία. Μεταξύ των γραφειοκρατών, των στρατηγών, των πολιτικών και των αρχηγών κρατών είναι αρκετά εύκολο να εντοπιστούν εξαιρετικά παραδείγματα, ουσιαστικά, ηλίθιων ανθρώπων, των οποίων η καταστροφική δυνατότητα είχε (ή έχει) αυξηθεί τρομακτικά λόγω της θέσης εξουσίας που κατείχαν (ή κατέχουν). Δε θα πρέπει εδώ να παραβλέψουμε και τους θρησκευτικούς αξιωματούχους.

Το ερώτημα, που συχνά εγείρουν οι λογικοί άνθρωποι, είναι πώς και γιατί τα ηλίθια άτομα καταφέρνουν να καταλάβουν υπεύθυνες θέσεις εξουσίας.


Η τάξη και οι κάστες ήταν οι κοινωνικές ρυθμίσεις που σταθερά ευνοούσαν την προώθηση ηλίθιων ατόμων σε θέσεις εξουσίας, στις περισσότερες κοινωνίες πριν από τη βιομηχανική επανάσταση. Η θρησκεία ήταν ένας ακόμη παράγοντας που συνέτεινε στην επιδείνωση του φαινομένου. 

Στο σύγχρονο εκβιομηχανισμένο κόσμο, οι τάξεις και οι κάστες έχουν ξορκιστεί τόσο ως λέξεις αλλά και ως έννοιες, και η θρησκεία φθίνει. Αλλά αντί για τάξεις και κάστες έχουμε πολιτικά κόμματα και γραφειοκρατία, και αντί για θρησκεία έχουμε τη δημοκρατία. Σε ένα δημοκρατικό σύστημα, οι βουλευτικές εκλογές είναι ένα αποτελεσματικότατο εργαλείο για να διασφαλιστεί σταθερό το ποσοστό μεταξύ των ισχυρών. Πρέπει να μην ξεχνάμε πως ένα ποσοστό του εκλογικού σώματος είναι ηλίθιοι άνθρωποι και οι εκλογές παρέχουν σε όλους τους μία θαυμάσια ευκαιρία για να βλάψουν όλους τους υπόλοιπους χωρίς να κερδίσουν το παραμικρό από τις ενέργειες τους.

Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014

και ιδιοτελείς ηλίθιοι και πόρνες και τρελοί και μαριονέτες...

Η κατά Κονδύλη αυτοπραγμάτωση της μαζικής δημοκρατίας έχει χτυπήσει ταβάνι στον δυτικό κόσμο...Να ζήσω εγώ κι ας πεθάνουν όλοι οι άλλοι: επικεντρικός, έκφυλος τρόπος ζωής της εποχής· διακατέχει τους πάντες· από τους ηγέτες μέχρι τον τελευταίο πολίτη των κοινωνιών μας...

http://yannisstavrou.blogspot.com
Φρανσίσκο Γκόγια, Ο ύπνος της λογικής γεννά τέρατα, χαρακτικό

Ο Paul Craig Roberts σκιαγραφεί το ανθρωπολογικό προφίλ των ηγεσιών της σημερινής Δύσης. Αξίζει να διαβαστεί:
(Πηγή ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ)
____________________________________

Προειδοποίηση προς όλο το κόσμο: Η Ουάσιγκτον και οι υποτελείς της του ΝΑΤΟ και της ΕΕ έχουν τρελαθεί
Δρ Paul Craig Roberts  (ΗΠΑ)                     

Ο Herbert E. Meyer, ένας τρελός που ήταν κάποτε ειδικός βοηθός του διευθυντή της CIA κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ρήγκαν, έγραψε  ένα άρθρο που καλεί για δολοφονία του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Αν μπορούσαμε να «τον κάνουμε να φύγει από το Κρεμλίνο με τα δύο πόδια μπροστά με μια τρύπα πίσω από το κεφάλι, θα ήταν καλό για όλους μας».

Όπως το απεικονίζει πολύ καλά αυτός ο τρελός Meyer, η τρέλα που η Ουάσινγκτον έχει χύσει σε όλο τον κόσμο δεν γνωρίζει πλέον καμία αυτοσυγκράτηση.

Ο Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο (Jose Manuel Barroso), μια μαριονέτα της Ουάσιγκτον που εγκαταστάθηκε ως Πρόεδρο της Επιτροπής της ΕΕ, παραποίησε το περιεχόμενο της πρόσφατης εμπιστευτικής τηλεφωνικής συνομιλίας του με τον Πρόεδρο Πούτιν, δηλώνοντας στα ΜΜΕ ότι ο Πούτιν είχε κάνει απειλές: «Αν θέλω, μπορώ να πάρω το Κίεβο σε δύο εβδομάδες».

Προφανώς, ο Πούτιν δεν εξέφρασε καμία απειλή.
Μια απειλή θα ήταν ασυμβίβαστη με τη διπλωματική προσέγγιση του Πούτιν ενώπιον της στρατηγικής απειλής που η Ουάσιγκτον και οι μαριονέτες του ΝΑΤΟ θέτουν στη Ρωσία στην Ουκρανία.
Ο μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στην ΕΕ, Vladimir Chizhov, δήλωσε ότι αν ο Μπαρόζο επιμένει για το ψέμα του, η Ρωσία θα δημοσιοποιήσει την πλήρη καταγραφή της συνομιλίας τους.
Οποιοσδήποτε είναι εξοικειωμένος με τη διαφορά μεταξύ του ρωσικού και ουκρανικού στρατού γνωρίζει ότι ο ρωσικός στρατός θα έπαιρνε ολόκληρη την Ουκρανία σε μόλις 14 ώρες και όχι σε 14 ημέρες.
Θυμηθείτε τι συνέβη με τον γεωργιανό στρατό, εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, όταν η Ουάσιγκτον έβαλε τις ηλίθιες γεωργιανές μαριονέτες στη Νότια Οσσετία. Ο γεωργιανός στρατός, που υποστηριζόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατέρρευσε εναντίον της ρωσικής αντεπίθεσης σε 5 ώρες.

Το ψέμα της μαριονέτας της Ουάσιγκτον Μπαρόζο δεν είναι αντάξιο ενός σοβαρού προσώπου.
Αλλά που υπάρχει σοβαρό πρόσωπο στην εξουσία στην Ευρώπη; Πουθενά.

Οι λίγοι σοβαροί άνθρωποι είναι μακριά από την εξουσία.
Ας εξετάσουμε τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Άντερς Ράσμουσεν.
Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Δανίας και είδε ξαφνικά ότι μπορούσε να αναδυθεί πέρα από τη Δανία στη διεθνή σκηνή υπηρετώντας την Ουάσιγκτον ως μαριονέτα. Ως πρωθυπουργός, ο ίδιος υποστήριξε σθεναρά την παράνομη εισβολή στο Ιράκ από την Ουάσινγκτον, λέγοντας ότι «γνωρίζουμε ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν διαθέτει όπλα μαζικής καταστροφής». Φυσικά αυτός ο τρελός δεν διάθετε καμία γνώση για κάτι τέτοιο, αλλά και γιατί θα ήταν προβληματικό αν το Ιράκ διέθετε τέτοια όπλα; Πολλές χώρες έχουν όπλα μαζικής καταστροφής.

Σύμφωνα με τον κανόνα αξιολόγησης των προσώπων που εξυπηρετούν τη Ουάσιγκτον, προήχθη το νούμερο Ράσμουσεν.
Το πρόβλημα με τη προαγωγή των αδίστακτων ηλίθιων είναι ότι θυσιάζουν την τύχη του κόσμου για τη σταδιοδρομία τους. Ο Ράσμουσεν έβαλε όλη την Ανατολική και Δυτική Ευρώπη στο χείλος του αφανισμού. Ο Ράσμουσεν ανακοίνωσε την δημιουργία μιας δύναμης που θα είναι αιχμή του δόρατος ικανή να οδηγήσει ένα πόλεμο αστραπή (Blitzkrieg) κατά της Ρωσίας. Αυτό που η μαριονέτα της Ουάσιγκτον ονομάζει «σχέδιο ετοιμότητας για δράση» δικαιολογείται ως απάντηση στην« επιθετική συμπεριφορά της Ρωσίας στην Ουκρανία».

«Η δύναμη αιχμή του δόρατος» του Ράσμουσεν θα καταστραφεί με κάθε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Τι είδος ηλίθιου θα προκαλούσε μια πυρηνική υπερδύναμη με αυτόν τον τρόπο;
Ο Ράσμουσεν κατήγγειλε την  «επιθετική συμπεριφορά της Ρωσίας», αλλά δεν έχει καμία απόδειξη για το τι λέει. Η Ρωσία στάθηκε στο περιθώριο, ενώ η κυβέρνηση-μαριονέτα της Ουάσινγκτον στο Κίεβο βομβάρδισε και επιτέθηκε σπίτια αμάχων, νοσοκομεία, σχολεία και εξέδωσε μια σταθερή ροή ψεμάτων ενάντια στη Ρωσία.
Η Ρωσία απέρριψε τα αιτήματα των νέων ανεξάρτητων επαρχιών της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας, των πρώην περιοχών της Ρωσίας να ενωθούν με τη Ρωσία.

Όπως το γνωρίζουν οι αναγνώστες, θεωρώ την απόφαση του Πούτιν ως σφάλμα, αλλά τα γεγονότα μπορούν και να αποδείξουν ότι κάνω λάθος και είμαι έτοιμος να το δεχτώ.
Προς το παρόν, γεγονός είναι ότι οποιαδήποτε πράξη βιαίας συμπεριφοράς  είναι το αποτέλεσμα της υποστήριξης των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ναζί προς το Κίεβο. Οι ουκρανικές Ναζί πολιτοφυλακές είναι αυτές που επιτεθούν κατά αμάχων στα πρώην εδάφη της Ρωσίας στην ανατολική και νότια Ουκρανία. Ορισμένος αριθμός ουκρανικών στρατιωτικών μονάδων αυτομόλησε στις ανεξάρτητες δημοκρατίες.

Ναι, οι Ναζί.
Το δυτικό μέρος της Ουκρανίας ήταν η μητρική έδρα του ναζιστικού ουκρανικού στρατού SS που πολέμησε υπέρ του Χίτλερ.
Σήμερα, οι οργανωμένες πολιτοφυλακές από το Δεξί Τομέα και άλλες δεξιές πολιτικές οργανώσεις φέρνουν το ναζιστικό έμβλημα του ναζιστικού ουκρανικού στρατού SS.
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που υποστηρίζου η Ουάσιγκτον και η ΕΕ.

Αν οι Ουκρανοί Ναζί μπορούν να νικήσουν κατά της Ρωσίας, αλλά δεν μπορούν, θα στραφούν προς τη Δύση, όπως το έκανε ο ισλαμιστικός στρατός του ΙΚΙΛ (Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ, της Συρίας και του Λεβάντε) που χρηματοδοτείται από την Ουάσιγκτον που πυροδότησε τον πόλεμο στη Λιβύη και τη Συρία.
Αυτή τη στιγμή το ΙΚΙΛ συμμετέχει στην αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής, και η Ουάσιγκτον φαίνεται ανήμπορη.

Ο William Binney, ένας πρώην ανώτερος αξιωματούχος της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ, και οι συνεργάτες του της CIA και των στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών  έγραψαν στη Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ  καλώντας την να προσέξει τα ψέματα του Ομπάμα κατά την επόμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία. Οι αξιωματούχοι των αμερικανικών μυστικών συμβουλεύουν στη Μέρκελ να θυμηθεί την ιστορία «των όπλων μαζικής καταστροφής» του Ιράκ και να μη εξαπατηθεί και πάλι, αυτή τη φορά στο πλαίσιο της σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Το ερώτημα είναι: ποιον εκπροσωπεί η Μέρκελ; Τη Ουάσιγκτον ή τη Γερμανία;
Μέχρι στιγμής, η Μέρκελ έχει εκπροσωπήσει την Ουάσιγκτον και όχι τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα, ούτε τον γερμανικό λαό, ούτε τα συμφέροντα της Γερμανίας ως χώρα.

Εδώ είναι ένα παράδειγμα μιας εκδήλωσης στη Δρέσδη, όπου το πλήθος αντιτίθεται στην ομιλία της Μέρκελ, φωνάζοντας «kriegstreiber (πολεμοχαρής)»,«ψεύρα, ψεύτρα», και  «όχι πόλεμος με τη Ρωσία». ( δείτε το βίντεο:? https://www.youtube.com/watch -wSMhGE_Mpk v = ).

Κατά τη διάρκεια του διδακτορικού μου, ο επιβλέπον καθηγητής μου, ο οποίος έγινε ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου με αποστολή να λήξει τον πόλεμο του Βιετνάμ, απαντώντας σε ερώτησή μου σχετικά με το πώς η Ουάσιγκτον πάντα κατάφερε να επιβάλει στους Ευρωπαίους αυτό που θέλει η Ουάσιγκτον, μου απάντησε:
«τα χρήματα, τους δίνουμε χρήματα». «Την εξωτερική βοήθεια;», ρώτησα,
«Όχι, δίνουμε στους Ευρωπαίους πολιτικούς βαλίτσες γεμάτες με χρήματα (“bag fulls of money”)» . «Ήταν όλοι προς πώληση, και τους αγοράσαμε. Και έρχονται και αναφέρονται».
Ίσως αυτό να εξηγεί τα 50 εκατ. δολάρια που μάζεψε ο Τόνι Μπλερ σε ένα χρόνο.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ο μεγαλύτερος οίκος ανοχής στον κόσμο, περιμένει απελπισμένα τον πόλεμο.
Η συντακτική επιτροπή της  Washington Post,  που έγινε τώρα μια εφημερίδα-τρόπαιος στα χέρια του δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη του Amazon.com, δημοσίευσε ένα κύριο άρθρο στις 31 Αυγούστου, που περιλαμβάνει όλα τα ψέματα που προέρχονται από την Ουάσιγκτον (και του Post ) για τον Πούτιν .
Ο ιδιοκτήτης του Amazon.com  θα ξέρει χωρίς αμφιβολία πως να εμπορεύονται τα προϊόντα στο διαδίκτυο, αλλά και όσον αφορά τη διαχείριση μιας εφημερίδας, η διαχείριση του είναι απελπιστική. Οι συντάκτες της Washington Post  μετέτρεψαν το τρόπαιο του σε περίγελο του κόσμου.

Εδώ είναι οι ανόητες κατηγορίες που διατύπωσαν οι συντάκτες του δισεκατομμυριούχου εναντίον του Πούτιν στην εφημερίδα του:

«Οι πολιτοφυλακές που χρηματοδοτούνται από τους Ρώσους στην Ουκρανία» είναι υπεύθυνες για «την κατάρριψη το αεροπλάνο γραμμής της Μαλαισίας τον Ιούλιο». «Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που ελέγχονται από το ρωσικό κράτος» είπαν ψέματα και παραπληροφορούν το ρωσικό λαό για τους υπεύθυνους της συντριβής του αεροσκάφους».
«Ο κ. Πούτιν, ο Μέγας Ψεύτης, δείχνει γιατί είναι σημαντικό να υποστηριχτεί ένας ελεύθερος τύπος, όπου υπάρχει και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως το Radio Free Europe που φέρνουν την αλήθεια στους ανθρώπους που την έχουν ανάγκη».

Ως πρώην αρχισυντάκτης της  Wall Street Journal, μπορώ να πω με σιγουριά ότι αυτή η ασυνήθιστη προπαγάνδα στα πλαίσια ενός πρωτοσέλιδου θα είχε ως αποτέλεσμα την άμεση απόλυση όλων των ενδιαφερομένων μερών. Στην εποχή μου, η  Washington Post  θεωρούταν ως πράκτορας της CIA ανάμεσα στα μέλη του Κογκρέσου. Σήμερα, το Post  έχει βυθιστεί πολύ κάτω από αυτή τη φήμη.

Έζησα πλημμύρες προπαγάνδας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια της ζωής μου, αλλά αυτό το πρωτοσέλιδο της Washington Post  κέρδισε το μπρελόκ. Το πρωτοσέλιδο δείχνει πώς οι δημοσιογράφοι, οι αρθρογράφοι αγνοούν τα πάντα εκτός αν είναι τελείως  διεφθαρμένοι. Υποθέτει επίσης ότι οι αναγνώστες είναι εντελώς απληροφόρητοι.

Αν οι ρωσικές στρατιωτικές μονάδες είχαν μπει σε δράση στην ανατολική Ουκρανία, η κατάσταση θα ήταν ακριβώς όπως περιγράφεται από  τον Αλέξανδρο Zakharchenko  και τον  Ντμίτρι Orlov:
Η Ουκρανία δεν θα υφίσταται πλέον.
Η Ουκρανία θα ήταν πάλι μέρος της Ρωσίας, όπως ήταν για αιώνες πριν η Ουάσιγκτον εκμεταλλευτεί την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης για να αποκλείσει την Ουκρανία μακριά από τη Ρωσία.

Το ερώτημα που τίθεται είναι: πόσο καιρό θα έχει η Ρωσία την υπομονή να αντέξει τα τεράστια ψέματα και προκλήσεις της Δύσης;
Δεν έχει σημασία ο τρόπος που Ρωσία αποφεύγει να παρέμβει, η Ρωσία κατηγορείται για το χειρότερο.
Ως εκ τούτου, η Ρωσία μπορεί να προκαλέσει το χειρότερο.

Το ΝΑΤΟ δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα, αν η Ρωσία αποφάσιζε ότι η Ουκρανία στα χέρια της Ουάσιγκτον, παραείναι μεγάλη στρατηγική απειλή, και αποφάσιζε να ενσωματώσει την Ουκρανία στη Ρωσία, της οποίας ήταν μέρος για αιώνες.
Οποιαδήποτε δύναμη του ΝΑΤΟ που θα σταλεί θα συνεπάγεται ένας πόλεμος που το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να κερδίσει. Ο γερμανικός πληθυσμός, που θυμάται τις συνέπειες του πολέμου με τη Ρωσία, θα ανέτρεπε τη κυβέρνηση-μαριονέτα της Ουάσιγκτον. Θα κατάρρεαν το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η Γερμανία θα εγκατέλειπε το παράλογο κατασκεύασμα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον σε βάρος της Ευρώπης.

Όταν συμβεί αυτό, ο κόσμος θα έχει ειρήνη. Αλλά όχι πριν.
Για όσους ενδιαφέρονται για το πώς λειτουργεί αυτή η γη προπαγάνδας, η κυβέρνηση μαριονέτα στην Ουάσιγκτον στο Κίεβο αποδίδει την ήττα των στρατιωτικών της δυνάμεων στη Δημοκρατία του Ντόνετσκ στην παρουσία ρωσικών στρατιωτικών μονάδων εντός του στρατού του Ντόνετσκ.
Αυτή είναι η προπαγάνδα που μεταδίδεται στα δυτικά της Ουκρανίας και των Δυτικών των «εκπορνευμένων ( presstitute)» μέσων ενημέρωσης, μια συλλογή πόρνων που αναμεταδίδουν την προπαγάνδα χωρίς καμία έρευνα.

Ωστόσο, το Κίεβο αντιμετωπίζει μια διαφορετική ιστορία με το ΔΝΤ.
Το Κίεβο δεν μπορεί να λάβει χρήματα από το ΔΝΤ για να πληρώσει τους δυτικούς πιστωτές του αν η Ουκρανία είναι σε πόλεμο.
Ως εκ τούτου,  η Ουκρανία δηλώνει ακριβώς το αντίθετο στο ΔΝΤ: Η Ρωσία δεν επιτέθηκε στην Ουκρανία .
(Διαβάστε:  http://vineyardsaker.blogspot.com/2014/08/ukie-doubleplusgooddoublethink.html )

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παραμένουν αδιάφορα σε όλα τα γεγονότα. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι τα ψέματα. Μόνο τα ψέματα.

Η  Washington Post , η  New York Times ,  το CNN,  η Fox “news”, η  Die Welt , ο γαλλικός Τύπος, ο βρετανικός Τύπος, όλοι παρακαλούν: «Παρακαλώ, Ουάσιγκτον, δώσε μας πιο εντυπωσιακά ψέματα που μπορούμε να διαδίδουμε. Η οικονομική υγεία μας είναι τα χρειάζεται. Γιατί να ανησυχούμε για τον πόλεμο και την ανθρώπινη φυλή, αν μπορούμε να ανακτήσουμε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα».

Σύμφωνα με τον Justin Raimondo,  η Ουάσιγκτον φυτεύει τους σπόρους του Γ Παγκοσμίου Πολέμου:
http://original.antiwar.com/justin/2014/09/02/our-cold-war-with-russia-could-turn-hot/

Paul Craig Roberts
paulcraigroberts.org

Πρωτότυπο άρθρο στα αγγλικά:
Warning to the World: Washington and its NATO and EU Vassals are Insane, που δημοσιεύθηκε 5 Σεπ., 2014
About the author:
Paul Craig Roberts, former Assistant Secretary of the US Treasury and Associate Editor of the Wall Street Journal, has held numerous university appointments. He is a frequent contributor to Global Research. Dr. Roberts can be reached at http://paulcraigroberts.org