t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Νερό της θάλασσας...

-Και τούτη η πίκρα η βαρειά,
καρδιά μου πούθε να γεννιέται;
-Έχει πικράδα το νερό της θάλασσας,
περίσσια!..


http://yannisstavrou.blogspot.com
Γιάννης Σταύρου, Αποθήκες στο νερό, Θεσσαλονίκη, λάδι σε καμβά

Φρεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
Μπαλάντα του θαλασσινού νερού

Η θάλασσα
χαμογελάει μακρυάθε.
Κι είναι τα δόντια της αφρός,
τα χείλη της ουρανός.

-Μα τί πουλάς, εσύ θολή κοπέλλα,
με τα γυμνά σου στήθια στον αγέρα;

-Νερό της θάλασσας, αφέντη,
εγώ πουλώ.

-Τί κουβαλάς, αγόρι μελαψό,
με το αίμα σου ανακατωμένο;

-Νερό της θάλασσας, αφέντη,
κουβαλώ.

-Κι αυτά τα δάκρυα τ’ αρμυρά
πούθε έρχονται, μητέρα;

-Νερό της θάλασσας, αφέντη,
κλαίω εγώ.

-Και τούτη η πίκρα η βαρειά,
καρδιά μου πούθε να γεννιέται;

-Έχει πικράδα το νερό της θάλασσας,
περίσσια!

Η θάλασσα
χαμογελάει μακρυάθε.
Τα δόντια της αφρός,
τα χείλη της ουρανός.

(μετ.  Τάκης Βαρβιτσιώτης)

Δεν υπάρχουν σχόλια: