t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες


Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020

ένα ίχνος πρόωρης θλίψης...

"Δεν είναι ακόμα φθινόπωρο, στον αέρα δεν υπάρχει το κίτρινο των πεσμένων φύλλων ή η υγρή θλίψη του καιρού που αργότερα θα είναι χειμώνας. Αλλά υπάρχει ένα ίχνος πρόωρης θλίψης, ένας πόνος για το ταξίδι, το συναίσθημα να είμαστε αόριστα προσεκτικοί στα διάχυτα χρώματα των πραγμάτων, στον διαφορετικό τόνο του ανέμου, στη μεγαλύτερη ακινησία που, όταν πέφτει η νύχτα, εξαπλώνεται στην αναπόφευκτη παρουσία του σύμπαντος." 

Φερνάντο Πεσόα, Το βιβλίο της ανησυχίας

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020

Ο σκοπός της τέχνης είναι να δώσει στη ζωή σχήμα...

Το λάθος, αγαπητέ μου Βρούτε, δεν είναι στ’ αστέρια, αλλά μέσα μας...

Γιάννης Σταύρου, Καφές & βιβλία
 

Σαίξπηρ
Αποφθέγματα

Κάποιοι εξυψώνονται από την αμαρτία, ενώ κάποιοι ξεπέφτουν από την αρετή.

Ο βλάκας νομίζει πραγματικά ότι είναι σοφός, αλλά ο σοφός θεωρεί τον εαυτό του βλάκα.

Θα σε προκαλούσα σε πνευματική μονομαχία, αλλά βλέπω ότι είσαι άοπλος.

Οι δειλοί πεθαίνουν πολλές φορές πριν το θάνατό τους.

Οι γυναίκες δεν θέλουν τίποτα άλλο από ένα σύζυγο, αλλά όταν τον αποκτήσουν, τα θέλουν όλα.

Δεν αγαπούν όσοι δεν δείχνουν την αγάπη τους.

Ο έρωτας μπορεί να είναι το ωραιότερο όνειρο αλλά και ο χειρότερος εφιάλτης.

Δεν υπάρχει τίποτε τόσο καλό ή τόσο κακό, η σκέψη το κάνει έτσι.

Η κόλαση είναι άδεια και όλοι οι διάβολοι είναι εδώ.

Το λάθος, αγαπητέ μου Βρούτε, δεν είναι στ’ αστέρια, αλλά μέσα μας.

Ό,τι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος.

Η καχυποψία στοιχειώνει τις ένοχες συνειδήσεις.

Αυτός που σε πλήγωσε ήταν είτε πιο δυνατός είτε πιο αδύναμος από εσένα. Αν ήταν πιο αδύναμος, λυπήσου τον. Αν ήταν πιο δυνατός, λυπήσου τον εαυτό σου.

Άργησα τόσο στην πορεία μου στον κόσμο, που ήρθε το σούρουπο κι έχασα τον δρόμο μου για πάντα.

Όταν έρχονται οι λύπες, δεν έρχονται σαν μεμονωμένοι κατάσκοποι, έρχονται σε τάγματα.

Η αλήθεια κάνει τον διάβολο να κοκκινίζει.

Ο σκοπός της τέχνης είναι να δώσει στη ζωή σχήμα.

Είναι καλύτερο να υπολογίζεις ότι ο εχθρός σου είναι πιο δυνατός απ’ ό,τι φαίνεται.

Όταν ο ήλιος δύσει, όλοι κλείνουν τις πόρτες·
το ίδιο και όταν ένας ισχυρός ξεπέσει.

Μερικές γυναίκες είναι το χαμόγελο του Πλάστη και άλλες είναι οι μορφασμοί Του.

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2020

πόρτα μισάνοιχτη...

E molto piu poetica una porta socchiusa che una porta spalancata.
Giacomo Leopardi
*
Μια πόρτα μισάνοιχτη είναι πολύ πιο ποιητική από μια πόρτα ορθάνοιχτη.
Τζιάκομο Λεοπάρντι 



 

 

Γιάννης Σταύρου, Λιμάνι Θεσσαλονίκης

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

οπτικά πεδία...

Κάποιοι μπερδεύουν τα όρια του οπτικού τους πεδίου με τα όρια του κόσμου.
Άρθουρ Σοπενχάουερ


https://yannisstavrou.blogspot.com 

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020

Δεκαπεντάγουστο με Αλέξανδρο Παπαδιαμάνη

Γλυκειὰ Παρθέν᾿ , ἀξίωσέ με
νἄρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὰ πλατάνια τὰ θεόρατα
κάτω στὸ ρέμμα, ποὺ ἡ πηγὴ κελαρύζει
κι ἐπάνω θροΐζει ἡ αὔρα μαλακά.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Στην Παναγία την Κεχριά


Γλυκειὰ Παρθέν᾿ , ἀξίωσέ με
νἄρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὰ πλατάνια τὰ θεόρατα
κάτω στὸ ρέμμα, ποὺ ἡ πηγὴ κελαρύζει
κι ἐπάνω θροΐζει ἡ αὔρα μαλακά.

Ὅλος ὁ ἥλιος λάμπει στὸ θόλο
τοῦ ὡραίου ναοῦ σου μὲ τὰ πιατάκια τὰ ποικιλμένα
κι εὐωδιάζ᾿ ἡ μύρτος κι ἡ δάφνη
ὁλόγυρα, κι ἡ βρύση κελαδεῖ
στὴν αὐλή, ποὺ ἀνθεῖ ὁ λιβανωτὸς κι [ἡ μύρτος].

Στὰ νεαήμερα τ᾿ ἀγαπημένα
τῆς δοξασμένης μεταστάσεώς σου
ἤθελα νἆμαι νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη…»
στὸ πανηγύρι τὸ σεμνό.

Νὰ βλέπω νὰ θαμάζω τὴ μορφή σου
μὲ τὰ ματάκια τὰ κλειστά,
μὲ τὰ χεράκια σταυρωμένα,
κι ὁ Υἱός σου νὰ κρατεῖ τὴν ἄμωμη ψυχή σου,
ὡς τρυγόνα στὰ χεράκια·

κι Ἀπόστολοι ἐκ περάτων
στὰ σύννεφα ἐπάνω πετώντας,
κι Ἄγγελοι μὲ σταυρωμένα χέρια
βλέπουν τὸ θάμμα τὸ φριχτό!

Ψηλὰ ἀπάνω ἀπ᾿ τὸ δῶμα, ἀπὸ δυὸ παραθυράκια,
μὲ τὶς κοκοῦλες δυὸ καλογεράκια
προβάλλουν καὶ τείνουν ἀπὸ ἕναν τόμον ἀνοιχτό!

κι ὁ ἕνας γράφει «Θνητὴ γυναῖκα τοῦ Θεοῦ μητέρα»
κι ὁ ἄλλος· «τ᾿ οὐρανοῦ εἶσαι πλατυτέρα,
ὡς ἔμψυχος ναὸς καὶ θρόνος τοῦ Θεοῦ…»

Γλυκειὰ Παρθέν᾿ ἀξίωσέ με
νἄρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὸ ρέμμα στὰ πλατάνια μυστικά!

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2020

τώρα θ’ αναπολώ...

Πωλ Ζαν Τουλέ
Για να ξεχάσω το άπειρο

Για να ξεχάσω το άπειρο,
τώρα θ’ αναπολώ
τη χρυσή μέθη του έαρος,
το κύμα το απαλό,

κι εκείνη που εβημάτιζε
σε πάρκα ερημικά,
αγάπη, ω φύλλα κίτρινα,
ω ρόδα νεκρικά.

(μετ. Κωνσταντίνος Καρυωτάκης)


Paul-Jean Toulet
Infini, fais que je t’oublie 

Infini, fais que je t'oublie
Et que je dise encor
Le printemps au tendre decor,
L'onde qui se delie,

Et celle dont sonnait le pas
A travers les allees,
Amour, o feuilles envolees,
O roses du trepas

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2020

Πεπρωμένο...

Οι άνθρωποι συσσωρεύουν τα λάθη της ζωής τους και δημιουργούν
ένα τέρας που αποκαλούν πεπρωμένο

Τζον Χόμπς
*
Men heap together the mistakes of their lives, and create a monster they call destiny.
John Hobbes

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2020

Σαν μια έκρηξη...

Πόσο όμορφος είναι ο ήλιος όταν ολόφρεσκος ανατέλλει,
Σαν μια έκρηξη που μας πετάει την καλημέρα της!

Σαρλ Μπωντλαίρ
*
Que le soleil est beau quand tout frais il se leve, 

Comme une explosion nous lancant son bonjour!
Charles Baudelaire

https://yannisstavrou.blogspot.com 
Γιάννης Σταύρου, Ανατολή στη Θεσσαλονίκη

Σάββατο 11 Ιουλίου 2020

22 χρόνια απο τον θάνατο του μεγάλου στοχαστή...

Κλείνουν 22 χρόνια από τον θάνατο του Παναγιώτη Κονδύλη· σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία η σκέψη του...


«Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες, που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους».
«Βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, υπό τον όρο να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα, ώστε κανείς να μην έχει την άμεση ευθύνη, και υπό τον όρο να τεχνουργηθούν απροσμάχητες ανακουφιστικές εκλογικεύσεις».


Παναγιώτης Κονδύλης 
17 Αυγούστου 1943 - 11 Ιουλίου 1998