βλέμμα...

 Όταν το άδολο, θεσπέσιο βλέμμα ενός μικρού ανθρώπου σου χαρίζει την ελπίδα της συνέχειας...

 

Γιάννης Σταύρου, "Το μωρό που αγαπήσαμε"

μαύρο.. άσπρο...

"Ελευθερία είναι να μην επιλέγει κανείς μεταξύ μαύρου και άσπρου, αλλά να αποκηρύσσει τέτοιες προδιαγεγραμμένες επιλογές. "
Theodor W. Adorno

Γιάννης Σταύρου, Νυχτερινό στο λιμάνι

Παναγιώτης Κονδύλης για τον 21ο αιώνα...

"Αν ο 20ος αιώνας σήμανε τη διάψευση της κομμουνιστικής ουτοπίας, ο 21ος θα χαρακτηρισθεί από την κατάρρευση της φιλελεύθερης. Ποιά συγκεκριμένα γεγονότα θα συγκροτήσουν τις μεγάλες ροπές κατά τον 21ο αιώνα, που θα είναι ο συγκλονιστικότερος και τραγικότερος της ανθρώπινης Ιστορίας, δεν μπορούμε να ξέρουμε."
Παναγιώτης Κονδύλης (1943-1998)

εξαπάτηση...

"Είναι ευκολότερο να εξαπατήσεις κάποιον, παρά να τον πείσεις ότι έχει εξαπατηθεί."

"It’s easier to fool people than to convince them that they have been fooled."

(αποδίδεται στον Mark Twain)

                                        Γιάννης Σταύρου, Λεμόνι στο νερό (λεπτομέρεια)

Αντίο, αντίο, ... αντίο

Αντίο Λιλιπούπολη, αντίο, αντίο,
παίρνω το πατίνι μου, το άλογο, το πλοίο,
παίρνω το τρένο της γραμμής, παίρνω τ’ αεροπλάνο
και φεύγω Λιλιπούπολη, τις ομορφιές σου χάνω.

                       Γιάννης Σταύρου, Το πλοίο φεύγει
 

Μαριανίνα Κριεζή
Αντίο Λιλιπούπολη      

Πότε θα ξαναδώ το Πορτο Λίλι
και την αρχαία πόλη Παπουα Λίλη
πότε στη Λίλιτσα θα ξαναπερπατήσω,
πότε, αχ, πότε θα ξαναγυρίσω;

Αντίο Λιλιπούπολη, αντίο, αντίο,
παίρνω το πατίνι μου, το άλογο, το πλοίο,
παίρνω το τρένο της γραμμής, παίρνω τ’ αεροπλάνο
και φεύγω Λιλιπούπολη, τις ομορφιές σου χάνω.

Ποτέ δε θα ξεχάσω κάποια δύση
στο χρυσοκόκκινο φεγγαρονήσι,
αχ, Λιλιπούπολη τον κόσμο κι αν γυρίσω,
άλλο νησί δε θα ξαναγαπήσω.

Αντίο Λιλιπούπολη, αντίο, αντίο,
παίρνω το πατίνι μου, το άλογο, το πλοίο,
παίρνω το τρένο της γραμμής, παίρνω τ’ αεροπλάνο
και φεύγω Λιλιπούπολη, φεύγω μακριά, σε χάνω.

Αντίο, αντίο, ... αντίο

περί τεράτων...

"Τέρατα υπάρχουν, αλλά είναι λίγα για να είναι πραγματικά επικίνδυνα.
Πιο επικίνδυνοι είναι ... οι έτοιμοι να πιστεύουν και να ενεργούν χωρίς ερωτήσεις."
Primo Levi

                                          Γιάννης Σταύρου, Πεπρωμένο

Το μπλε...

"Το μπλέ που σε τυλίγει
είναι η στάχτη
του καμένου χρόνου .
Το μπλέ που σε τυλίγει
είναι το φώς
που εκτοπίζει ο θάνατος ."
Μιχάλης Γκανάς.

                      Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη, Δύση
                      

η γαλήνη των ανοήτων...

Έχει τύχει ποτέ να σκεφτείς τη γαλήνη των ανόητων; Η ηλιθιότητα είναι ένα πράγμα ακλόνητο. Έχει τη φύση του γρανίτη, σκληρή κι ανθεκτική. Οι ηλίθιοι είναι τόσο πολλοί, είναι τόσο ευτυχισμένοι, επανέρχονται τόσο συχνά, έχουν τόσο καλή υγεία! (Φλωμπέρ)
*
Avez-vous quelque fois reflechi a la serenite des imbeciles? La betise est quelque chose d'inebranlable. Elle est de la nature du granit, dure et resistante. Les imbeciles sont si nombreux, ils sont si heureux, ils reviennent si souvent, ils ont si bonne sante! (Flaubert)
(η πρόχειρη μετάφραση δική μου)

Γιάννης Σταύρου, Νύχτα στο λιμάνι

ανάστειλε τη νύχτα μου... Καλή Χρονιά!

Έλα λοιπόν, και με τα μάτια σου,
που ’ναι καταχνιά και ενάστρωση,
το σύθαμπο και το πρωί
σε μιαν αλλόκοτη σύγκλιση,
ανάστειλε τη νύχτα μου.

                            Γιάννης Σταύρου, Αυγή στην Ακρόπολη, 5.45

Κική Δημουλά
Παράκλησις

Αυτή τη μέρα
άφησε να σου εμπιστευθώ την ιστορία μου:
Μελαγχολικός της ζωής άνεμος είμαι
που νυχτώθηκα κι απόμεινα σ’ ένα χθες ανάλγητο.

Έλα λοιπόν, και με τα μάτια σου,
που ’ναι καταχνιά και ενάστρωση,
το σύθαμπο και το πρωί
σε μιαν αλλόκοτη σύγκλιση,
ανάστειλε τη νύχτα μου.

Έλα.
Κι ας είναι μοιραίο πως αργότερα,
όταν ανάμεσά μας θ’ αναδεύεται,
σε ανυπόφορη μεγέθυνση,
το μυστικό μας τ’ αδυσώπητο
—πως σημερινοί είμαστε και ξένοι—
με τον υποβολέα της πίκρας μου
παμπάλαιο κατευόδιο θ’ απαγγείλω πάλι
στις ώρες τις αγέρωχες,
που ανεβασμένες στη σχεδία του ανέκκλητου
προς ένα αδηφάγο αύριο θα λάμνουν.

Από τη συλλογή Έρεβος (1956) της Κικής Δημουλά