Νίκος Γκάτσος
Μεγάλη Δευτέρα
Περίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ακόμα
ώσπου να φτάσει η άνοιξη στο παγωμένο χώμα.
Περίμενέ με μάνα μου σαν το πουλί του νότου
που σμίγει μάτι και φτερό να βρει τον ουρανό του.
Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σου
στην πύλη του παράδεισου στο φρέαρ της αβύσσου.
"Είμαστε μοναχικά πλάσματα τελικά;
Το σκέφτομαι αυτό καμιά φορά όταν βλέπω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα που φτάνει στα πέναλτι.Για δύο ώρες αγωνίζονται δυο ομάδες και μετά έρχεται η ώρα των πέναλτι και βλέπεις ξαφνικά έναν παίκτη μόνο του.Είναι αληθινά τρομοκρατημένος όσο ετοιμάζεται να εκτελέσει το πέναλτι,σκέφτεται ότι ίσως αστοχήσει,ότι θα αποτύχει να κάνει κάτι που ακόμα κι ένα παιδί ίσως κατάφερνε,εκατομμύρια άνθρωποι θα τον δουν να απογοητεύει την ομάδα του.Είναι εντελώς μόνος του.
Όπως κάποιος που είναι άρρωστος,όπως μια γυναίκα την στιγμή που γεννά,όπως κάποιος που παθαίνει ανακοπή καρδιάς,υπάρχουν πολλές στιγμές στην ζωή μας,μικρές ή μεγάλες,που μας θυμίζουν ότι μπορεί να ζούμε σε οικογένειες,σε κοινότητες,σε σύνολα,αλλά τελικά το κάνουμε για να μπορέσουμε να ξεχάσουμε ότι είμαστε μόνοι μας.Υπάρχει κάτι στην ιδιαίτερη φύση μας που μας καθιστά μόνους και πάντα θα υπάρχει ένα πέναλτι που θα πρέπει να εκτελέσουμε".
Καζούο Ισιγκούρο
"Χώρα σημαίνει να μην είσαι μόνος, γνωρίζοντας ότι στους ανθρώπους, στα φυτά, στη γη υπάρχει κάτι δικό σου, που ακόμα και όταν λείπεις, αυτό είναι εκεί να σε περιμένει."
Τσέζαρε Παβέζε
"Είσαι στη Γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι’ αυτό."
Samuel Beckett
.. πόλη θλιμμένη και εύθυμη, πάλι ονειρεύομαι εδώ ...
Εγώ; Είμαι άραγε ο ίδιος εγώ που εδώ έζησα, κι εδώ γύρισα,
κι εδώ ξαναγύρισα και ξαναγύρισα;..
Άννα Κατεβαίνη
Ποιήματα
(α' έκδοση Διαγώνιος, Θεσ/νίκη, 1960 - μεταθανάτια έκδοση Στιγμή 1987)
Έγινα πουλί μα δέ σ' άγγιξα
Έγινα άστρο για να φτάσω την ψυχή σου
Έγινα σύννεφο και ταξιδεύω
Το χειμώνα θρηνώ τα ίχνη σου
Το καλοκαίρι ανοίγω τις φτερούγες μου
Το φθινόπωρο ρίχνω τα φύλλα μου
Γιατί είμαι δέντρο
Ριζωμένο στο χώμα σου
Και σε καταδιώκω.
Δεν είναι απαραίτητη η πίστη σε μια υπερφυσική πηγή κακού·
οι άνθρωποι από μόνοι τους είναι αρκετά ικανοί για κάθε κακία.
Τζόζεφ Κόνραντ, Με τα μάτια ενός Δυτικού
*
The belief in a supernatural source of evil is not necessary;
men alone are quite capable of every wickedness.
Joseph Conrad, Under Western Eyes
"Η γυναίκα είναι το πλάσμα που προβάλλει τη μέγιστη σκιά ή το μέγιστο φως στα όνειρά μας. Η γυναίκα είναι μοιραία, υποβλητική. Ζει μια άλλη ζωή από την ίδια τη δική της. Ζει πνευματικά στις φαντασίες που κατατρέχει και που γονιμοποιεί." Σαρλ Μπωντλαίρ, Τεχνητοί παράδεισοι
*
"La femme est l'être qui projette la plus grande ombre ou la plus grande lumière dans nos rêves. La femme est fatalement suggestive; elle vit d'une autre vie que la sienne propre; elle vit spirituellement dans les imaginations qu'elle hante et qu'elle féconde." Charles Baudelaire, Les Paradis artificiels
