t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Θλίβομαι και νιώθω στη σιγαλιά...

Μου κόβουν ένα κομμάτι της ψυχής.
Να μη ξέρω, να μην ακούω και να μην βλέπω...
σαν αλάτι να πήξω... στο χιόνι να διαλυθώ...


https://yannisstavrou.blogspot.com 
Γιάννης Σταύρου, Ανταύγειες στα μαύρα νερά, λάδι σε καμβά 

Μαξιμιλιάν Βολόσιν
Εφημερίδες
(από "Βάτος η άφλεκτος", 1915)

Διατρέχω  με βλέμμα αχόρταγο
Τις γραπτές φλεγόμενες ειδήσεις.
Τη ψυχή, υγρή από τον ύπνο, θέλω
Με το έρπον δηλητήριο απ’ το πρωί να ζεστάνω.
Στις αράδες του ματωβαμμένου φύλλου
Βρίθουν οι θανάσιμες τριχινιάσεις,
Εμπνευσμένα ακονισμένες,
Αδύνατον να εξολοθρευτούν, σαν όνειρα.
Περιφερόταν η εκδίκηση, τρέμοντας από οργή,
Θρονιάζεται στη σκέψη, σαπίζει στις καρδιές
Θολώνει το πνεύμα, ανθοβολεί στους πολεμιστές
Με φλόγες διαβολικής σποράς.
Το ψέμα συννεφιάζει το μυαλό
Με τη βαριά αποφορά του χλωροφόρμιου
Και την ελλειπτική φόρμα της μισής αλήθειας
Στάζει και πλάθεται, σα κερί.
Και, διαπερνώντας με μ’ ένα σάπιο τρέμουλο,
Θλίβομαι και νιώθω στη σιγαλιά,
Πως, αναισθητοποιημένη από το ψέμα,
Μου κόβουν ένα κομμάτι της ψυχής.
Να μη ξέρω, να μην ακούω και να μην βλέπω . . .
σαν αλάτι να πήξω … στο χιόνι να διαλυθώ. . .
Επιτρέψτε μου τον εχθρό να μην αγαπήσω
Και τον αδελφό να τον μισήσω!

(Μετ. Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης)

Δεν υπάρχουν σχόλια: