t


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Σχόλια γύρω από τη ζωγραφική, την τέχνη, τη σύγχρονη σκέψη


Οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου θα γνωρίσουν νέες πτυχές του ελληνικού τοπίου. Θα έρθουν σε επαφή με τις καλές τέχνες, κυρίως με τη ζωγραφική & τους ζωγράφους, τους έλληνες ζωγράφους, με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής μας...


Αναδεικνύοντας την ολιστική σημασία του ελληνικού τοπίου, την αδιάσπαστη ενότητα της μυθικής του εικόνας με την τέχνη, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και την ποίηση, τη σύγχρονη σκέψη...
-----
καράβια, ζωγραφικη, τοπια, ζωγραφοι, σχολια, ελληνες ζωγραφοι, λογοτεχνια, συγχρονοι ζωγραφοι, σκεψη, θαλασσογραφίες

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Μα να χορέψουν σήκωσε τα πεθαμένα φύλλα...

Σώπα! Ωρες-ώρες, δεν ακούς, βαθιά απ το περβόλι;
Θρηνούν οι αγροτικοί θεοί την πράσινή τους σκόλη,
για ειν οι φλογέρες που γλυκά λαλούν η μια στην άλλη;
https:/yannisstavrou.blogspot.com


Τέλλος Άγρας
Παν

Σώπα! Ωρες-ώρες, δεν ακούς, βαθιά απ το περβόλι;
Θρηνούν οι αγροτικοί θεοί την πράσινή τους σκόλη,
για ειν οι φλογέρες που γλυκά λαλούν η μια στην άλλη;

(Στις στέρνες είναι η όψη σου, Χινόπωρο, και πάλι!)

Ωστόσο χτες -η ξαστεριά δε μ είχε ξεπλανέσει-
τον είδα: δρόμο γύρευε στων αμπελιών τη μέση:
το μαδημένο του έτρεμε στη ράχη το τομάρι,
κι εστάθη• απάνω χάραζε καλόβουλο φεγγάρι.

Ξάφνω, τ αυτί έστησε μακριά, στην αύρα που διαβαίνει,
μ ακοή και μάτια μίαν ηχώ ζητώντας νεκρωμένη.
Ήταν η ώρα που η νυχτιά στην παγωνιά μουδιάζει.

Κι ευτύς τη σύριγγά του αρπάει, στα χείλη του τη βάζει...

Παράτονος, μα γλυκερός, μίσος πνιχτό στα γέλια,
ο ξωτικός σκοπός κακό φυσούσε από τ αμπέλια,
γοερός σκοπός, και σκόρπισεν άγνωρη ανατριχίλα...

Μα να χορέψουν σήκωσε τα πεθαμένα φύλλα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: