Χρόνο με το χρόνο, μέρα με τη μέρα χάναμε και κάτι - ώσπου δεν έμεινε τίποτα πια...
Προηγήθηκε η αισθητική και ηθική μας παρακμή...
Ας μιλάνε όλοι σήμερα για οικονομική κατάρρευση - το ζοφερό μας μέλλον δεν καθορίζεται απ' αυτήν. Το σφαγείο που θα ακολουθήσει είναι τέκνο της πολιτιστικής μας βαρβαρότητας και μόνον αυτής...
Άλλωστε, για όλη την ανθρωπότητα, ο 21ος αίώνας, θα είναι ο συγκλονιστικότερος και τραγικότερος της ιστορίας, όπως έλεγε κι ο Παναγιώτης Κονδύλης...
Ανάμεσα σ' αυτά που χάσαμε για πάντα, ήταν και η εκφορά του λόγου - όχι μόνο σε λέξεις και σύνταξη αλλά και σε ήχο...
Η φωνή του Δημήτρη Χορν ανήκε σε εκείνους τους ήχους που δεν υπάρχουν πια. Φωνή της πόλης, φωνή της Αθήνας - άλλος ένας θάνατος ανάμεσα σε τόσους άλλους...

Γιάννης Σταύρου, Πορτρέτο του Δημήτρη Χορν
(μικτή τεχνική)
Αφιερωμένο στους ελάχιστους νοσταλγούς του αισθητικού ηχοχρώματος...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου