Εμίλ Σιοράν: Εξήγηση της κατάπτωσης

Ο καθένας μας έχει γεννηθεί με μια δόση καθαρότητας, που είναι προορισμένη να διαφθαρεί από το συγχρωτισμό με τους ανθρώπους, από αυτό το αμάρτημα σε βάρος της μοναξιάς. Γιατί ο καθένας μας κάνει τα αδύνατα δυνατά για μην ταχθεί στον εαυτό του. Ο όμοιός μας δεν είναι κάτι μοιραίο, αλλά ο πειρασμός για κατάπτωση. 
Ανίκανοι να διατηρήσουμε τα χέρια μας καθαρά και τις καρδιές μας ανόθευτες, μολυνόμαστε στην επαφή ξένων μόχθων, κυλιόμαστε μέσα στην ομόψυχη αισχρότητα διψασμένοι για την αηδία και τη θέρμη της διαφθοράς. 
Και όταν οραματιζόμαστε θάλασσες που μεταβάλλονται σε αγιασμό, είναι πια πολύ αργά να βαπτιστούμε μέσα του, και η υπερβολικά βαθειά διαφθορά μας μας εμποδίζει να πνιγούμε μέσα του: ο κόσμος έχει λυμανθεί τη μοναξιά μας· τα ίχνη των άλλων πάνω μας αποβαίνουν ανεξίτηλα...

Εμίλ Σιοράν

Εγκόλπιο Ανασκολοπισμού
Εκδόσεις Εξάντας (σελ. 34), Μετ. Κωστής Παπαγιώργης

Γιάννης Σταύρου, Δύο πράσινα μήλα, λάδι σε καμβά