της μητρικής μου γλώσσας...

κείτονται εκεί
σαν πευκοβελόνες
που μάζεψαν τα μυρμήγκια...

Γιάννης Σταύρου, Πεύκα στο φως του δειλινού, λάδι σε καμβά

Τζον Μπέρτζερ
Ξενιτεμένες λέξεις

Σ’ έναν θύλακα της γης
έθαψα όλες τις προφορές
της μητρικής μου γλώσσας

κείτονται εκεί
σαν πευκοβελόνες
που μάζεψαν τα μυρμήγκια

μια μέρα η κραυγή
ενός άλλου περιπλανώμενου που σκόνταψε
μπορεί να τις φέρει στο φως

μετά, ζεστασιά και παραμυθία
εκείνος θ’ ακούει όλη νύχτα
την αλήθεια σαν άλλο νανούρισμα

(μετ. Χριστίνα Λιναρδάκη)