έχω από βαθύ όνειρο ξυπνήσει...

Στο έρημο διάστημα έσβησε ένα αστέρι:
το διάστημα ερημώθη τώρα...

Γιάννης Σταύρου, Ανατολή σελήνης, λάδι σε καμβά

Φρειδερίκος Νίτσε
Το μεθυσμένο τραγούδι

Ω άνθρωπε! Έχε το νού σου!
Τα βαθειά μεσάνυκτα τί λένε;
"Κοιμόμουν, κοιμόμουν-,
έχω από βαθύ όνειρο ξυπνήσει:-
Βαθύς είναι ο κόσμος,
πιο βαθύς απ' όσο εκέφτη η μέρα.
Η οδύνη του βαθειά είναι-,
η χαρά -βαθύτερη από την οδύνη:
Η οδύνη λέει: αφανίσου!
Πλην αιωνιότητα κάθε χαρά θέλει-,
βαθειά, βαθειάν, αιωνιότητα θέλει!"

Πού πήγε;

Πού πήγε; Ποιος ξέρει!
Μα βέβαιο είναι ότι έχει δύσει.
Στο έρημο διάστημα έσβησε ένα αστέρι:
το διάστημα ερημώθη τώρα...

Τα ληφθέντα μέτρα

Οι τεμπέληδες σφάζονται
ο κόσμος γίνεται εργατικός

Οι άσχημοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται ωραίος

Οι ανόητοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται σοφός

Οι άρρωστοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται υγιής

Οι θλιμμένοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται χαρούμενος

Οι γέροι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται νέος

Οι εχθροί σφάζονται
ο κόσμος γίνεται φιλικός

Οι κακοί σφάζονται
ο κόσμος γίνεται καλός.